جمعی از زنان سرشناس جهان خواستار اخراج جمهوری اسلامی از کمیسیون مقام زن ملل متحد شدند

می‌نوشت، بسیار می‌نوشت، از ساختار مافیایی قدرت در ایران، از فساد حکومت و ساختار این فساد در مقامات، از جنایات سپاه، از خامنه‌ای بیت خامنه‌ای و… گاهی هم از خودش می‌نوشت، از جزئیات زندگی‌اش و گاهی آن‌قدر رک و بی‌پروا که صدای دوستانش را در می‌آورد که آهای رضا، چه کار می‌کنی! ولی او خودش بود و قلمش هم هرگز نترسید، نه از تهدیدها و فشارهای جمهوری اسلامی و نه حتی از قضاوت دیگران.

لپ‌تاپ را که می‌گذاشت رو‌به‌رویش، انگار که به جهان دیگری پا می‌گذاشت؛ هر اندازه هم که اطرافش های‌وهوی بود، او در آن جهان می‌گشت و می‌نوشت. و وقتی تمام می‌شد و به صندلی تکیه می‌داد، می‌توانستی برق رضایت و لذت را در نگاهش ببینی.

عشق رضا به روزنامه‌نگاری فراتر از حد معمول بود؛ ساعت‌ها برای یک گزارش وقت می‌گذاشت، مطالعه می‌کرد، متمرکز می‌شد و هیچ‌چیز برایش مهم‌تر از تکیه بر حقیقت و داده‌های واقعی نبود؛ مثال کامل و دقیق یک روزنامه‌نگار تحقیقی.

رضا گزارش تحلیلی و افشاگرانه رادیو فردا از فایل صوتی مربوط به فساد نیروهای مرتبط با نیروی قدس سپاه را در حالی نوشت که مرخصی گرفته بود و برای استراحت به سفری سه‌روزه رفته بود. گزارشش که منتشر شد، گفت دو روز کامل از این سه روز را در اتاق کوچک هتل نشست و از فساد در سپاه نوشت و وقتی از او پرسیدم چرا «نه» نگفتی؟ گفت «خودم هم خیلی دوست داشتم بنویسم، می‌ارزید».

روزنامه‌نگاری برای رضا نه یک شغل که یک مشغله شبانه‌روزی بود؛ یا می‌خواند یا می‌نوشت یا بحث می‌کرد. و چه خوب بحث می‌کرد. توان و مهارت این را داشت که هر گفت‌وگوی ساده‌ی حوصله‌سربری را به یک مناظره پرشور تبدیل کند. و خودش در بحث نه‌تنها دقیق بود و حاضرجواب و صریح که حافظه و حضور ذهن‌ بی‌بدیلش در به یادآوردن اطلاعات و سوابق و خط و ربط‌ها زبانزد بود.

با این حال، بیش از گفتن عاشق نوشتن بود. هفته‌های آخری که بیماری‌اش به اوج رسیده بود، ناراحت بود که چرا نمی‌تواند این روزهای ایران را بنویسد. به دوستی که نزدیکش بود گفته بود چرا الان؟ شکایت کرده بود که چرا دقیقا الان من باید بیمار و ناتوان باشم از نوشتن؟ نگفته بود اصلاً چرا مبتلا شده‌ام، گفته بود چرا الان و در این روزها؟ رضا تابستان امسال فهمید مبتلا به سرطان پیشرفته است، کمی قبل از تولدش که پنج تیرماه بود. روز تولدش گفت ۴۵ سالگی با این بیماری نفس‌گیر...

رضا سال ۱۳۵۶ در روستای دژکرد استان فارس به دنیا آمد و ۴۵ ساله بود که رفت. آن‌طور که خودش نوشته «شاید هم بیشتر، شاید هم کمتر. شناسنامه‌ها را دو سه سال بعد از تولد گرفتند، معلوم نیست چقدر دقیق باشد». درباره روستای محل تولدش هم نوشته بود «تصویر روستامون از دور قشنگه، طبیعت سبز، فضای قشنگ، فرهنگ سنتی، زندگی آروم، مردم مهربون و... این ولی تصویر راه دوره، تصویر نزدیکش محرومیت، فقر فرهنگی و تبعیض است». شاید این مثال خوبی باشد از این‌که نگاهش به هر چیزِ مربوط به خودش منتقدانه بود.

نه‌تنها هر نقدی به خودش را جدی می‌گرفت که خودش منتقد سرسخت خودش بود و مدام خودش، رفتارش و کارش را بازنگری می‌کرد. از عذرخواهی نمی‌ترسید و با صدای بلند عذر می‌خواست. اگر مطمئن می‌شد خطایی کرده، می‌نوشت، عمومی می‌نوشت، بارها می‌نوشت.

در دوستی هم همین بود. اگر حس می‌کرد کسی از دوستان نزدیک یا حتی دورش ذره‌ای از او دلگیر است، در پیش‌قدم‌شدن برای دلجویی تردید نمی‌کرد. در کنار این‌ها، رضا سخاوتمندانه برای همه وقت می‌گذاشت؛ از کاربر ناشناس توئیتر که در پیامی از او کمک می‌خواست تا فلان چهره شناخته‌شده که مشورت می‌خواست. دایره وسیع معاشرانش از هر طیف نشان از همین اخلاقش داشت.

رضا فقط در مهربانی نبود که سخاوتمند بود، کمتر کسی را مثل او دیده‌ام که پول هم به‌معنای دقیق کلمه برایش هیچ باشد؛ یا بی‌دریغ به دیگران کمک می‌کرد یا خرج خوشی می‌شد. و این کلمه، «خوشی»، کلمه‌ای است که دوستانش همواره او را با آن به یاد خواهند آورد؛ مردی که برای «خوشی» زندگی می‌کرد، مردی که هر کس با او حتی یک بار نشست و برخاست داشته، گواه می‌دهد که عاشق زندگی بود و لذت و خوشی هر لحظه را با ولع تمام می‌بلعید.

100%

یک بار جایی نوشته بود «در زندگی وقتی به مشکلات بنیادی برخورد کردید، اهل براندازی باشید. اصلاحات کُند و فرصت‌سوز است». خودش هم همین بود؛ اهل کوبیدن و از نو ساختن. و چه امیدها داشت به ساختن آینده مملکتی که همیشه چشمش به آن بود.

جای دیگری نوشته بود «تاریخ پس از انقلاب ۵۷ گور دسته‌جمعی یک ملت است؛ خاورانی به وسعت ایران. روزی این گورها کشف خواهند شد، مثل گورهای دسته‌جمعی یادگار صدام و حزب بعث در عراق. عرق شرم بر پیشانی همه ما می‌نشیند آن روز، هرچند دیر و بی‌فایده».

رضا! آن‌ها حضور پیکر بی‌جان تو را هم تاب نیاورند. آن‌ها حتی به مادری که چیزی جز آخرین دیدار پس از سال‌ها فراق می‌خواست هم رحم نکردند. مشتی خاک نشان مادرت داده‌اند و گفته‌اند این مزار رضاست. مرگ تو پایان تو نبود. مرگ تو پایان تو نیست. از تو بسیار خواهند گفت، از تو بسیار خواهند نوشت و ترجیع‌بند همه آن نوشته‌ها این خواهد بود: جنازه‌ات هم از پس دشمنان آزادی و زندگی برآمد و رسوایشان کرد.

اپلیکیشن روبیکا که از زمان آغاز به کار خود تا کنون همواره با حواشی متعددی روبه‌رو بوده، این بار با خطر حذف کامل از گوشی‌های اندرویدی مواجه شده است. این مسئله موجب شده تا جمهوری اسلامی در حمایت از این پلتفرم حکومتی تمام توان خود را به کار بگیرد.

محمد احسان خرامید، رئیس مرکز اطلاع‌رسانی و روابط عمومی وزارت ارتباطات یکی از اولین واکنش‌ها را به حذف روبیکا نشان داد.

او با انتشار جدولی درباره سطح دسترسی اپلیکیشن‌های مختلف به گوشی کاربر، تلاش کرد اقدام گوگل را به رقابت بر سر «انحصارشکنی» مرتبط کند؛ بدون اشاره به این موضوع که قیاس اپلیکیشنی در حد روبیکا با گوگل از اساس اشتباه است.

مجموعه روبیکا خود با انتشار بیانیه‌ای، گوگل را به داشتن «انگیزه‌های سیاسی» متهم کرد و گفت در حال بررسی شرایط فنی علل این رویداد است.

اما واکنش‌ها در این سطح باقی نماند و حکومت از اوایل شب گذشته به تلافی اقدام گوگل، سرویس‌هایی مانند نقشه و مترجم این شرکت را به فهرست سایت‌های غیرقابل دسترس در ایران اضافه کرد.

صبح امروز، یکشنبه ۸ آبان واکنش به اقدام گوگل در خصوص روبیکا در برنامه کاری دیگر مسئولان نظام نیز قرار گرفت.

ابوالحسن فیروزآبادی، رئیس مرکز ملی فضای مجازی در گفتگوی تلفنی با یکی از بخش‌های خبری صداوسیما در این رابطه گفت: «گوگل در برابر برنامه‌هایی که مورد استقبال قرار می‌گیرند و می‌توانند تاثیر فرهنگی و سیاسی داشته باشند مداخله می‌کند». او همچنین از ۳۵ میلیون کاربر روبیکا گفت که ماهانه از این اپلیکیشن استفاده می‌کنند.

صادق افراسیابی، سرپرست معاونت کاربران و تنظیم‌گری اجتماعی ساترا (از زیرمجموعه‌های صداوسیما) نیز در گفتگو با خبرگزاری سیتنا، شرکت‌های آمریکایی رقیب روبیکا را متهم کرد و گفت این شرکت‌ها که «به نوعی انحصار در حوزه پلتفرم ایجاد کرده‌اند، تلاش می‌کنند به هر نحوی مانع فعالیت پلتفرم‌های بومی‌ای شوند که سلطه پلتفرم‌های خارجی را خدشه‌دار کرده‌اند.»

همچنین ظهر امروز وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات با انتشار یک بیانیه رسمی، به حمایت از پلتفرم روبیکا پرداخت.

در بخشی از این بیانیه آمده: «این اقدام غیر مسئولانه در مورد برنامه‌های پرمخاطب ایرانی که عمدتا حاصل تلاش جوانان نخبه این مرز و بوم‌اند و مورد استقبال میلیونی کاربران قرار گرفته‌اند، در حالی صورت پذیرفته است که طبق بررسی‌های این وزارتخانه، برنامه‌های فوق هیچ هشدار پیشینی از سوی گوگل دریافت نکرده بودند و علیرغم اینکه بلافاصله اعتراض خود را نسبت به این رفتار غیر مسئولانه اعلام کرده اند، تاکنون هیچ پاسخی از گوگل دریافت نکرده‌اند.»

در این بیانیه همچنین به این موضوع اشاره شده که طی هفته‌های گذشته به جز روبیکا، چند برنامه ایرانی دیگر نیز با اعمال محدودیت از سوی گوگل مواجه شده‌اند.

جمعیت «توسعه گران فضای مجازی پاک» که عیسی زارع‌پور، وزیر ارتباطات یکی از اعضای هیئت مدیره آن است، از دیگر مجموعه‌هایی بود که با برگزاری نشستی با موضوع «مقابله گوگل پلی با برنامک‌های فعال ایرانی» تلاش کرد به این موضوع واکنش نشان دهد.

مدیرعامل روبیکا که مهمان اصلی این نشست بود اقدام گوگل در محافظت از کاربران اندروید را «ترور دیجیتال» از سوی دشمن توصیف کرد و گفت: «امیدواریم که این ترور نافرجام باشد. این ترور هم خوشحال‌کننده است چرا که به نقطه‌ای رسیدیم که دشمن می‌خواهد ما را حذف کند و هم ناراحت هستیم که برای مقابله، دست ما کاملا پر نیست.»

اپلیکیشن روبیکا محصول شرکتی به نام «توسکا» است که در سال ۱۳۹۶ تاسیس شده است. مدیران روبیکا سرمایه‌گذار اصلی این شرکت را «همراه اول» اعلام کرده‌اند، در حالی که پیگیری نام مجموعه‌های سهامدار این شرکت در نهایت ما را به «هلدینگ تدبیر» و ستاد اجرایی فرمان امام می‌رساند؛ نهادی که زیر نظر بیت رهبری فعالیت می‌کند.

بر اساس گزارش‌ها، بحران در بازار بورس تهران روز یکشنبه هشتم آبان نیز همچنان ادامه داشت و با وجود افزایش هشت‌دهم درصدی شاخص کل بورس، اما شاخص هم‌وزن، نیم‌درصد افت کرده است.

این در حالی است که جمعی از سهامداران روز شنبه برای نشان دادن اعتراض خود به شرایط بورس، در مقابل سازمان بورس تجمع کردند و خواستار تغییر شرایط بازار شدند.

همچنین بنا بر تصاویر منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، در چهلمین روز کشته‌شدن مهسا امینی، معامله‌گران تالارهای بورس در برخی شهرها از جمله اصفهان و تبریز دست از کار کشیدند.

ظرف سه ماه اخیر، بورس تهران، یک‌چهارم ارزش خود را از دست داده و ارزش بازار از ۶ میلیون و ۱۰۰ هزار، به حدود ۴ میلیون و ۶۰۰ هزار میلیارد تومان کاهش یافته است.

از طرف دیگر، خروج بیش از سه هزار و ۶۵۰ میلیارد تومان پول، از سوی اشخاص حقیقی، طی ده روز گذشته از بورس، در حالی رقم خورده که مقام‌های اقتصادی دولت و مدیران بازار انتظار داشتند واکنش سهامداران حقیقی به بسته حمایتی ده‌بندی که دیروز از سوی دولت اعلام شد، مثبت باشد.

رسانه‌های حکومتی در روزهای اخیر گزارش دادند که ‌پس از ریزش شاخص‌های بازار سهام در هفته‌های اخیر، سازمان بورس اقدام به طراحی «سازوکاری برای کنترل عرضه در بازار سهام کرده است که در قالب یک بسته سیاستی آماده شده است».

در این بسته حمایتی، از جمله مواردی چون «بیمه شدن اصل و سود سهام مردم در یک سال آینده» و «واریز شدن منابع جهت حمایت از سهام شرکت‌های تولیدی بزرگ کشور» در نظر گرفته شده است.

این بسته روز شنبه هفتم آبان ابلاغ شد اما در همان روز، محمدرضا پورابراهیمی رییس کمیسیون اقتصادی مجلس اذعان کرد که «وضعیت مدیریت» بازار بورس «قابل قبول نیست».

در سال‌های اخیر وضعیت بازار بورس تهران به گونه‌ای بوده که سهامداران بارها در اعتراض به این وضعیت تجمع اعتراضی برگزار کردند.

آبان سال گذشته، غلامرضا مرحبا سخنگوی کمیسیون اقتصادی مجلس اعلام کرد که شاخص بورس در ماه‌های قبل از آن ۳۰ درصد کاهش پیدا کرده و ۷۰ میلیارد دلار از سرمایه‌های مردم در بورس از بین رفته است.

عون روز یکشنبه در حالی کاخ ریاست جمهوری را به مقصد خانه‌اش ترک کرد که مورد بدرقه هواداران خود قرار گرفت.

او در سخنانی در جمع هوادارش اعلام کرد که فرمانی مبنی بر پذیرش استعفای دولت نجیب میقاتی را امضا کرده است. با این حال، این دولت همچنان تا تشکیل دولت جدید لبنان به کار خود ادامه خواهد داد.

خبرگزاری فرانسه در گزارشی نوشت که استعفای دولت لبنان، خطر تشدید بن‌بست سیاسی در کشور را که در بحبوحه فروپاشی اقتصادی قرار دارد، افزایش می‌دهد.

میقاتی پس از انتخابات پارلمانی بهار گذشته نیز استعفا داده بود اما بار دیگر از سوی نمایندگان مجلس برای تشکیل دولت انتخاب شد.

همچنین دوره شش ساله میشل عون روز دوشنبه در حالی به پایان می‌رسد نمایندگان به دلیل اختلافات سیاسی موفق به انتخاب جانشین او نشده‌اند.

عون یک مسیحی لبنانی و بنیانگذار جنبش آزاد میهنی است که متحد حزب‌الله لبنان گروه تحت حمایت جمهوری اسلامی به شمار می‌رود.

در یک ماه گذشته، مجلس لبنان در این زمینه چهار بار جلسه بی‌نتیجه جلسه داشته، اما نه اردوگاه شیعیان حزب‌الله که تا حدودی بر زندگی سیاسی لبنان مسلط است و نه مخالفانش، موفقت نشدند اکثریتی را برای انتخاب رییس‌جمهور لبنان تشکیل دهند.

دوران میشل عون با فروپاشی اقتصادی، انفجاری که بیروت را ویران کرد و یک خیزش مردمی بی‌سابقه به پایان رسید.

هرچند که در روزهای آخر ریاست جمهوری او، لبنان و اسرائیل در زمینه اختلافات مرز دریایی خود به توافقی بی سابقه رسیدند.

عاموس هوخشتاین، نماینده آمریکا در مذاکرات لبنان و اسرائیل ابراز امیدواری کرده که این توافق حتی در بحبوحه تغییرات رهبری در هر دو کشور پابرجا بماند.

با وجود مجوز صادر شده برای انتقال پیکر این روزنامه‌نگار به ایران از سوی سفارت جمهوری اسلامی در برلین، ماموران سپاه پاسداران پیکر او را در روز چهارم آبان در فرودگاه شیراز ربودند و به مکانی نامعلوم بردند.

روز جمعه و پس از گذشت سه روز از ربوده شدن جنازه حقیقت‌نژاد، سارا، خواهر او در نوشته‌ای در اینستاگرام از تهدیدهای نهادهای امنیتی درباره دفن پنهانی جنازه او خبر داد و نوشت: «هر لحظه ما را تهدید می‌کنند که رضا را بدون حضور شما دفن می‌کنیم».

پیش از آن، مادر رضا حقیقت‌نژاد، در پیامی ویدیویی که به ایران اینترنشنال رسیده گفت که ماموران امنیتی جسد فرزندش را به محض ورود به ایران از فرودگاه ربوده‌اند و او پس از شش سال دوری از پسرش به جسد او نیز دسترسی ندارد.

رضا حقیقت‌نژاد که در سال‌های اخیر در رادیو فردا مشغول به کار بود، پس از طی یک دوره بیماری سرطان، دوشنبه ۲۵ مهرماه در ۴۵ سالگی در بیمارستان شاریته برلین درگذشت.

حقیقت‌نژاد کار روزنامه‌نگاری را در نشریات محلی ایران آغاز کرد و سپس با رسانه‌های سراسری همکاری کرد.

او پس از اعتراض‌های سال ۱۳۸۸، مجبور به خروج از ایران شد و مدتی از ترکیه با رسانه‌های خارج از کشور همکاری داشت.

تحقیق درباره فساد ساختاری در جمهوری اسلامی و بررسی ساختارهای دفتر رهبر جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران از موضوعات مورد علاقه او در حوزه روزنامه‌نگاری بود.

همچنین با وجود بیماری، همچنان تا روزهای اخیر وقایع ایران را زیر نظر داشت و نظرتانش را در شبکه‌های اجتماعی می‌نوشت.

آخرین پست او در توییتر مربوط به چند روز پیش و درباره اعتراضات ایران است.