مدیرکل آژانس به ایران‌اینترنشنال: تهران به بسیاری از تعهدات برجامی‌اش تن نمی‌دهد

متیو میراگلیا، مامور ویژه اف‌بی‌آی، چهارشنبه اول آذر در نشستی خبری اعلام کرد در ارزیابی اولیه هیچ نشانه‌ای از تهدید تروریستی در انفجار خودرویی در پل رنگین‌کمان در مرز آمریکا و کانادا دیده نشده و بررسی سوابق فرد مظنون ارتباطی با تروریسم را نشان نمی‌دهد.

ترینی راس، دادستان غرب نیویورک، نیز گفت تحقیقات اولیه نشان می‌دهد انفجار این خودرو به تروریسم مرتبط نبوده است، اما مقام‌ها در حال رصد کردن وضعیت هستند.

کتی هوکول، فرماندار نیویورک، نیز در کنفرانسی مطبوعاتی گفت در حال حاضر شواهدی مبنی بر تروریستی بودن این حادثه وجود ندارد.

در پی اعلام این اظهارنظرهای مقام‌های آمریکایی، فرودگاه بوفالو نیاگارا پروازهای بین‌المللی خود را که در پی این انفجار متوقف شده بودند، از سر گرفت.

پس از انفجار این خودرو در گذرگاه مرزی «پل رنگین کمان»، اف‌بی‌آی گروه ویژه تروریسم خود را برای بررسی این حادثه اعزام کرده بود.

پیش‌تر، منبعی که خواست نامش فاش نشود، به رویترز گفت بازرسان احتمال وجود بمب را رد کرده‌اند، اما احتمال وجود تروریسم هنوز وجود دارد.

این منبع گفت: «این احتمال منتفی نیست زیرا واقعا نمی‌دانیم چه اتفاقی افتاده است.»

این حادثه، که منجر به مرگ دو سرنشین خودرو و زخمی شدن یک نگهبان مرزی شده، هم‌زمان با تشدید نگرانی‌های امنیتی در سراسر جهان به دلیل جنگ اسرائیل و حماس، و در اوج سفرهای مرتبط با تعطیلات در آستانه جشن شکرگزاری در آمریکا رخ داد.

چاک شومر، رهبر دموکرات‌ها در سنای آمریکا پس از یک جلسه توجیهی اف‌بی‌آی گفت گزارش‌های اولیه نشان می‌دهد دو نفر در خودرو کشته شده‌اند، «اما هویت یا انگیزه آنها مشخص نشده است».

دو منبع آگاه به رویترز گفتند بررسی‌های اولیه اداره گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده نشان می‌دهد بی‌احتیاطی راننده خودرو منجر به تصادف و آتش‌سوزی شده. با این حال، آنان نیز احتمال عمدی بودن حادثه را منتفی ندانستند، اما گفتند شواهد اولیه چنین چیزی را نشان نمی‌دهد.

پیش‌تر، شبکه فاکس‌نیوز به نقل از منابع آگاه گزارش داد که اف‌بی‌آی در حال بررسی این انفجار به عنوان «حمله تروریستی» است.

این گزارش حاکی از آن است که دو نفر از سرنشینان این خودرو جان باختند و یک مامور مرزبانی نیز مجروح شده است. پس از این انفجار، هر چهار گذرگاه مرزی بین‌المللی در غرب نیویورک به دلیل این حادثه بسته شد.

مهرجویی و همسرش شامگاه ۲۲ مهر در ویلای شخصی‌ خود در زیبادشت شهرستان فردیس استان البرز با ضربات متعدد چاقو به قتل رسیدند.

با گذشت یک ماه و ۹ روز از این حادثه، به گفته «اعتماد» هنوز کسی جرات ندارد با قاطعیت در مورد متهمان قتل مهرجویی و محمدی‌فر که انگیزه‌شان را خصومت، طلب مالی و سرقت عنوان کرده‌اند، صحبت کند.

بر اساس گزارش این روزنامه، متهمان اکنون در زندان قزل‌حصار کرج نگهداری می‌شوند.

مسعود ستایشی، سخنگوی قوه قضاییه، روز سه‌شنبه ۳۰ آبان اعلام کرد کیفرخواست متهمان که رسانه‌ها از آنان با نام‌های «کریم، میر ویس، داوود و اسکندر» یاد می‌کنند، نیمه اول آذر صادر خواهد شد.

گرچه باغبان خانه به عنوان «عامل اصلی جنایت» معرفی شده است اما بسیاری همچنان بر این باورند که متهمان اصلی پرونده از سوی فرد یا افراد دیگری اجیر شده‌اند. بسیاری هم ماجرا را شبیه پرونده قتل‌های زنجیره‌ای در دهه ۷۰ دانسته‌اند و گفته‌اند حکومت قرار است با این سلاخی، به تمامی جامعه حس ناامنی و ترس تزریق کند.

این مقایسه‌ قوه قضاییه را برآشفت و سخنگویش آن را «شایعه‌سازی مغرضانه» با اهداف سیاسی و امنیتی دانست.

با این‌حال یکی از نخستین رسانه‌هایی که از این شباهت صحبت کرد، روزنامه کیهان بود که مدیرمسوولش را علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی انتخاب می‌کند.

در جریان قتل‌های زنجیره‌ای از سال ۱۳۶۹ تا سال ۱۳۷۷، داریوش فروهر و همسرش پروانه اسکندری، محمد مختاری، محمدجعفر پوینده، احمد تفضلی، حمید حاجی‌زاده و فرزند خردسالش کارون، علی‌اکبر سعیدی‌ سیرجانی، احمد میرعلایی و شماری دیگر به شکلی فجیع کشته شدند.

تناقض در خبرهای مربوط به متهمان پرونده

پس از بازداشت چهار نفری که پلیس از آنان با عنوان متهمان اصلی یاد می‌کند، تنها سایت مشرق، از رسانه‌های نزدیک به سازمان اطلاعات سپاه پاسداران توانسته است با آنان گفت‌وگو کند.

اعتماد با اشاره به این موضوع، به نقل از یک منبع آگاه نوشت «داوود و اسکندر» ۱۴-۱۵ سال بیشتر ندارند و داوود مدتی کوتاه همراه برادرش در یک مغازه مربوط به خدمات لوله‌کشی کار می‌کرده است.

مشرق بدون اشاره به سن متهمان، داوود را برادر کوچک‌تر یکی دیگر از متهمان به نام «میر ویس» خوانده و نوشته بود «کریم» او را «برای این جنایت»، تحریک و دعوت کرده است.

در روایتی متفاوت، اعتماد بر اساس منابع خود نوشت داوود برادری به نام میر ویس ندارد.

مشرق همچنین اسکندر را که یک کودک است، قاتل وحیده محمدی‌فر معرفی کرده است.

بر اساس گزارش این رسانه وابسته به سپاه، کریم همان باغبان خانه و برنامه‌ریز قتل مهرجویی و همسرش است.

روزنامه اعتماد به نقل از منبع آگاه خود تاکید کرد باغبان و سرایدار سابق خانه مهرجویی، میر ویس بوده که با شکایت این سینماگر و همسرش، او را از شهرک زیبادشت بیرون انداخته‌اند.

در یکی دیگر از تناقض‌ها، مشرق میر ویس را فردی متاهل و دارای یک فرزند دختر بیمار معرفی کرده اما اعتماد به نقل از منبع خود نوشت او احتمالا مجرد است.

مونا، دختر داریوش مهرجویی و وحیده محمدی‌فر هم حدود یک ماه پیش روی این تناقض‌ها و ابهام‌ها دست گذاشت و در اینستاگرامش نوشت تا وقتی همه ابعاد، شواهد و مدارک را بررسی نکنند و در روند دادرسی و رسیدگی به پرونده حضور نداشته باشند، از نظر خانواده «قاتل مشخص نیست».

مانوش منوچهری، وکیل مونا مهرجویی هم گفت تاکنون امکان حضور مستقیم خانواده در روند تحقیقات و اطلاع از جزییات پرونده فراهم نشده است.

او به همین دلیل از رسانه‌ها خواست از انتشار هر خبری که مورد تایید اولیای دم یا وکلایشان نباشد (مانند معرفی قاتل یا قاتلان احتمالی)، پرهیز کنند.

پیکر داریوش مهرجویی و وحیده محمدی‌فر را دخترشان مونا ساعت ۲۲:۲۵ شامگاه ۲۲ مهر در حالی پیدا کرد که با ضربه‌های چاقو یا جسم برنده دیگر به ناحیه گردن کشته شده بودند.

پزشکی قانونی علت مرگ این دو نفر را «خونریزی شدید به دلیل جراحات وارده به واسطه برخورد چاقو یا جسم برنده و نوک تیز به بدن» اعلام کرد.

پس از انتشار جزییاتی از قتل فجیع این دو نفر، پلیس و دادگستری استان البرز از بازداشت چندین متهم خبر دادند و در نهایت روز ۲۷ مهر اعلام شد «تمام عوامل قتل مهرجویی و همسرش» دستگیر شده و اعتراف کرده‌اند.

با وجود اینکه چهار متهم دستگیر شده هنوز به دادگاه نرفته‌اند و به پرونده‌شان رسیدگی نشده، در بیانیه‌های پلیس برخلاف رویه‌های قانونی، اغلب از آنان با عنوان «قاتل» یاد شده است.

داریوش مهرجویی که متولد آذر ۱۳۱۸ بود از برجسته‌ترین فیلم‌سازان و نویسندگان سینمای ایران و از چهره‌های جریان موسوم به موج نو است.

این کارگردان سینما در سال ۱۳۹۳ جایزه شوالیه ادب و هنر فرانسه را از سفیر این کشور در ایران دریافت کرد.

از مهم‌ترین آثار او فیلم‌های «گاو»، «آقای هالو»، «پستچی»، «دایره مینا»، «سنتوری»،‌ «هامون»، «لیلا» و «پری» هستند.

ایران‌اینترنشنال روز چهارشنبه اول آذر در فراخوانی از مخاطبان خود خواست با ارسال ویدیو و فایل صوتی، درباره انگیزه‌ها و دلایل مهاجرت و ترک کشور اظهارنظر کنند.

روزنامه فایننشنال‌تایمز در گزارشی با استناد به آمار سازمان همکاری و توسعه اقتصادی اعلام کرد ایران بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱، سریع‌ترین رشد نرخ مهاجرت به کشورهای ثروتمند را در جهان داشته است.

این گزارش مشکلات اقتصادی و سیاسی را نیروی محرکه مهاجرت و پناهندگی ایرانیان ارزیابی کرد.

شهروندان در ایران از قشرهای مختلف جامعه از جمله کارگران، بازنشستگان، کارمندان، دانشجویان و دانش‌آموزان با مشارکت در نظرخواهی ایران‌اینترنشنال، نظرات خود را درباره علت افزایش مهاجرت ارسال کردند.

شهروندان در پیام‌های خود مهم‌ترین انگیزه برای ترک ایران را «ناامنی اقتصادی» خواندند و گفتند مسایلی از جمله «مشکلات معشیتی» و «فراهم نبودن حداقل‌های زندگی معمولی» از دلایل آنان برای مهاجرت است.

برخی دیگر از مخاطبان که در این نظرخواهی مشارکت کردند «مشکلات اجتماعی»، «وضعیت بد محیط زیست» و نیز «محدودتر شدن آزادی‌های فردی و مدنی» را از دلایل خود برای مهاجرت عنوان کردند.

شهروندان با ابراز ناامیدی از بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی ایران تاکید کردند از آینده فرزندان خود نگرانند و علاقه‌مندند برای آینده آن‌ها دشواری مهاجرت را تحمل کنند تا بلکه فرزندانشان بتوانند زندگی بهتری داشته باشند.

برخی مخاطبان با اشاره به تلاش حکومت برای تحت فشار گذاشتن اقشار مختلف جامعه، گفتند که روزانه علاوه‌ بر مواجه شدن با سارقان در خیابان‌ها، مورد هجوم حامیان حکومت از جمله «آمران به معروف و ناهیان از منکر» و «حجاب‌بانان» در مراکز شهرها و متروها قرار می‌گیرند.

آسیه امینی، تحلیلگر مسایل اجتماعی، در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال ضمن ارزیابی ریشه مهاجرت ایرانیان، مهم‌ترین دلیل آنان را برای مهاجرت پس از انقلاب ۱۳۵۷، «منازعات داخلی، سرکوب سیاسی و سپس جنگ» خواند.

او افزود در دهه ۷۰ عوامل دیگری از جمله «نبود آزادی‌های اجتماعی و رفاه عمومی»، «تبعیض» و «شهروندی درجه یک و درجه دو» به دلایل مردم برای مهاجرت اضافه شد.

امینی با اشاره به کاهش کوتاه مدت نرخ مهاجرت در ایران طی دوران حکومت جمهوری اسلامی گفت: «فقط یک برهه‌ای در دهه ۸۰ به دلیل وعده‌های اصلاح‌طلبان به مردم برای تحولات اجتماعی و آزادی‌های بیشتر، نرخ مهاجرت کاهش پیدا کرد اما پس از ناامید شدن مردم، شهروندان بیشتر تشویق شدند که مهاجرت کنند.»

پرستو فروهر، نویسنده، هنرمند و فعال حقوق‌ بشر مقیم آلمان است که هر سال در آستانه سالگرد قتل والدینش که به عنوان یکی از قتل‌های سیاسی-زنجیره‌ای دهه ۷۰ شناخته می‌شود، به ایران سفر می‌کند.

او هفته گذشته هنگام ورود به ایران با برخورد عوامل امنیتی جمهوری اسلامی در فرودگاه تهران مواجه شد.

نیروهای امنیتی ساعاتی پس از بازجویی فروهر و جست‌وجوی چمدانش، گذرنامه و وسایل الکترونیکی‌ او را ضبط کردند.

با وجود تلاش جمهوری اسلامی برای سرپوش گذاشتن بر یاد فروهرها با اعمال فشار به پرستو فروهر برای برگزار نکردن مراسم سالگرد، پافشاری او بر برگزاری این مراسم در منزل پدر و مادرش ادامه داشته است.

در بیانیه‌ای که به نام پرستو و آرش فروهر منتشر شده، آمده است که بزرگداشت والدین آن‌ها برای «ایستادگی بر حق یادآوری و دادخواهی در خانه و قتلگاه آن‌ها» برگزار می‌شود.

پرستو فروهر در آستانه سالگرد قتل مادر و پدرش با انتشار یادداشتی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت سال‌هاست تلاش می‌کند تا از «دل این دریغ استقامت و دادخواهی» بیرون بکشد.

او ضمن به اشتراک گذاشتن هشتگ «به خستگی تن ندادن»، نوشت: «این روزها دنیا چنان در کام درنده‌ دشمنی و سبوعیت و قلدری و جنگ فرو رفته است که این دریغ به هزاران هزار دریغ دیگر می‌رسد، فضا از آن انباشته می‌شود و مجرای نفس امید را تنگ و تنگ‌تر می کند، و گاه یک‌سره می‌بندد.»

در تصاویری که باربد گلشیری، هنرمند، در صفحه ایکس خود منتشر کرده، نشان می‌دهد پرستو فروهر درختی را که پروانه اسکندری در خانه‌شان کاشته بود با کارت‌هایی که روی آن‌ها «زن، زندگی، آزادی»، «ژن، ژیان، ئازادی» و «پاينده ایران» نوشته شده، آراسته است.

پیشتر و هم‌زمان با خیزش انقلابی مردم ایران در سال گذشته، پرستو فروهر از مردم خواسته بود تا در مراسم سالگرد «قتل سیاسی» والدین او در «خانه و قتلگاه» آن‌ها شرکت کنند.

او نوشته بود: «دهه‌هاست تن پاره‌پاره قربانیان سرکوب‌های حکومتی را به خاک می‌سپاریم، با ذره ذره خون دل و قدم به قدم ایستادگی و ندا به ندا اعتراض، تاریخی از همبستگی می‌سازیم.»

حکومت جمهوری اسلامی که همواره در تلاش است صدای خانواده‌های دادخواه را ساکت کند، در سالگرد کشته‌شدگان، بیش از پیش خانواده‌ها را با تهدید و اقداماتی از جمله بازداشت، تحت فشار قرار می‌دهد.

آتش شاکرمی، خاله نیکا شاکرمی، نوجوان معترض کشته‌شده به دست ماموران جمهوری اسلامی، روز سه‌شنبه ۳۰ آبان تصویری از دیدارش با پرستو فروهر منتشر کرد.

او ضمن دعوت مردم به شرکت در مراسم سالگرد فروهرها نوشت: «فردا در خانه پروانه اسکندری و داریوش فروهر فرزندان و دوستان و حافظه‌هایی که از یاد نمی‌برند گرد هم می‌آیند تا خاطرنشان کنند زندگی را چه کسانی زنده نگاه می‌دارند و تاریخ را چه کسانی می‌نویسند.»

کانون نویسندگان ایران نیز با انتشار بیانیه‌ای قتل فروهرها را «جنایتی خونین، دهشتناک و نشانه‌ای از درماندگی مستبدان حاکم» بر ایران توصیف کرد.

در این بیانیه‌ای آمده است: «اینان درنیافته‌اند که آرمان آزادیِ اندیشه و بیان بی‌هیچ حصر و استثنا برای همگان شعله‌ای خاموش‌ناشدنی است و تا زمان تحقق همچنان فروزان خواهد ماند.»

فروهر و اسکندری، رهبران حزب ملت ایران، اول آذر سال ۱۳۷۷ با ضربات چاقو در منزل مسکونی‌شان در تهران به قتل رسیدند. قتل آن‌ها بخشی از کشتار فعالان سیاسی، نویسندگان و متفکران در دهه ۷۰ موسوم به «قتل‌های زنجیره‌ای» بود.

روز ۱۲ آذر همان سال محمد مختاری، نویسنده، شاعر و عضو هیات دبیران کانون نویسندگان ایران و روز ۱۸ آذر نیز محمد جعفر پوینده مترجم و از فعال‌ترین اعضای کانون نویسندگان ایران ناپدید شدند که پس از مدتی جسدشان پیدا شد.

وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی «عناصر خودسر» در این وزارت‌خانه را مسئول این چهار قتل که به قتل‌های سیاسی زنجیره‌ای مشهور شد، اعلام کرد. سعید امامی (اسلامی) از معاونان سابق وزارت اطلاعات، در ارتباط با این پرونده بازداشت شد که بعدا اعلام شد که او در زندان خودکشی کرده است.

بهرام عین‌اللهی روز چهارشنبه اول آذر در حاشیه جلسه هیات دولت مدعی شد وضعیت دارو نسبت به سال گذشته «بسیار بهتر» است و با رد گزارش‌های مرتبط با بحران دارویی، گفت اگر کسی موردی درباره کمبود در مراکز درمانی می‌بیند، معرفی کند تا دولت بررسی‌اش کند.

او کمبود شیرخشک را نیز به دلیل اختصاص ارز چهار هزار و ۲۰۰ تومانی به آن و افزایش قاچاقش بر اثر اختلاف قیمت با کشورهای همسایه دانست و گفت: «از طرف دیگر شیرخشک "مصارف غیر" زیادی هم داشت و در قنادی‌ها به کار می‌رفت.»

روز ۱۸ آبان بیش از ۴۰۰ دکتر داروساز از داروخانه‌های خراسان رضوی مقابل ساختمان استانداری در مشهد تجمع کردند و خواهان رسیدگی به «بزرگ‌ترین کمبود دارویی کشور در ۴۰ سال اخیر»، «کمبود شدید شیرخشک نوزادان» و «نایاب شدن سایر اقلام ضروری و دارویی» شدند.

برای رفع مشکلات دارویی در کشور، طرح دارویار از تیر سال گذشته و با شعار «اصلاح یارانه دارو» از سوی دولت ابراهیم رئیسی اجرا شد اما این طرح از همان ابتدا با مشکلاتی جدی مواجه بود.

کمیسیون بهداشت و درمان مجلس همان زمان درباره اجرای نادرست آن هشدار داد و گفت اجرای این طرح تبعاتی همچون افزایش چند برابری قیمت دارو در ایران و نایاب شدن برخی داروها از جمله انواع آنتی‌بیوتیک و حتی سرم را در پی داشته است.

مدتی پیش، یحیی ابراهیمی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس گفته بود بیش از ۳۰۰ قلم دارو در داروخانه‌ها کم است.

به گفته او، دولت زیر بار کمبودها نمی‌رود و مدام می‌گوید «همه چیز گل و بلبل است» در حالی‌ که واقعیت امر این نیست.

بر اساس گزارش خبر‌آنلاین، زنگ خطر کمبود دارو در ایران به صدا در آمده و این کمبودها فقط از دارویی به داروی دیگر تغییر می‌کند.

بحران داروهای تاریخ انقضا گذشته و وارداتی‌های بی‌کیفیت

خبرآنلاین به نقل از محمد طاهری، کارشناس حوزه دارو نوشت داروهای روتینی مانند قرص سولفاسالازین، آمپول متوتروکسات، قرص متی مازول، آمپول وین بلاستین و قرص وارفارین در داروخانه‌های کشور موجود نیستند.

این داروها باید طبق یک برنامه مشخص از سوی بیمار مصرف شوند و نایاب شدنشان سلامتی او را به خطر می‌اندازد.

وارفارین رقیق‌ کننده یا همان ضد انعقاد خونی است که برای بیماران قلبی-عروقی تجویز می‌شود و برای درمان آنان بسیار حیاتی است.

خبرآنلاین با استناد به پیگیری‌های خود تاکید کرد این اقلام دارویی در برخی داروخانه‌ها موجودند اما «با تاریخ انقضای محدود» درج شده روی بسته‌ که نشان می‌دهند تنها برای حدود یک ماه دیگر قابل مصرف هستند.

تاریخ انقضای نزدیک وارفارین سبب شده هزینه کردن و خریدش برای یک مریض صرفه نداشته باشد. از سوی دیگر، این موجودی محدود برای بیمار عملا کارایی ندارد.

حدود دو هفته پیش علیرضا خسروپناه، رییس دانشگاه علوم پزشکی دزفول از کمبود دارو در این منطقه به ویژه برای بیماران پیوندی خبر داد.

به گفته او بیماران به ناچار مجبورند برخی اقلام دارویی را با به خطر انداختن نتیجه جراحی و پیوند، کمتر مصرف کنند.

شهرام کلانتری، رییس انجمن داروسازان ایران به‌تازگی در نشستی خبری گفت کمبودهای دارویی ایران در حال حاضر بسیار بیشتر از اعدادی هستند که از سوی سازمان غذا و دارو اعلام می‌شوند.

او پیش‌تر در نامه‌ای به ابراهیم رئیسی هشدار داده بود چنانچه مطالبات داروخانه‌داران پرداخت نشود، داروخانه‎‌ها سرمایه‌ای برای خرید دارو نخواهند داشت و به ناچار وادار به توقف همکاری با طرح دارویار برای جلوگیری از بحرانی‌تر شدن وضعیت خواهند شد.

کلانتری در گفت‌وگوی جدید خود با خبرآنلاین درباره کمبود وارفارین توضیح داد که این قرص هم در فهرست کالاهای وارداتی است و هم از سوی برخی شرکت‌های داروسازی داخلی تولید می‌شود.

به گفته او، گاهی شرکتی پروانه تولید می‌گیرد اما بعدا به هر دلیلی - مثل نبود تاییدیه علمی - تولیدش متوقف می‌شود و در ادامه این کمبود در داروخانه‌ها اتفاق می‌افتد.

به گفته کارشناسان، سازمان غذا و دارو معمولا بعد از اینکه مدتی از نایاب شدن یک دارو گذشت به فکر واردات دوفوریتی آن می‌افتد. وارداتی که به گفته محمد طاهری، عموما از کشورهای هند و ترکیه انجام می‌شود که کیفیت مورد انتظار را نداشته یا دچار مشکلات خاصی هستند که منجر به «ریکال» (فراخوانی) و خروج این اقلام از بازار دارویی می‌شود.

در یک سال گذشته انجمن‌ها و اصناف پزشکی و دارویی و حتی نمایندگان مجلس بارها درباره کاهش نگران‌کننده ذخایر استراتژیک دارو در ایران هشدار دادند.