اداره آب شهری آلیکوییپا در ایالت پنسیلوانیا اعلام کرد گروه سایبر اونجرز (انتقامگیرندگان سایبری)، یک گروه هکری مرتبط با ایران، یکی از ایستگاههای تقویت فشار آب این شهر را هک کرده است. این اداره گفت هیچ خطری آب آشامیدنی و جریان آب لولهکشی در این شهر را تهدید نمیکند.
طبق اعلام اداره آب شهری آلیکوییپا، گروه هکری سایبر اونجرز در حمله به ایستگاه آب آلیکوییپا دستگاهی را هک کرده که از یک نرمافزار و برخی اجزاء ساخت اسرائیل استفاده میکرد.
این گروه از ۸ آبان چندین هدف در نقاط مختلف جهان، از جمله ۱۰ ایستگاه تصفیه آب اسرائیل را هدف قرار داده است.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، ماموران وزارت اطلاعات به دنبال بازداشت ۱۰ زن بهائی در روز اول آبان در اصفهان، اقدام به تهدید دوستان، همسایگان و همکلاسیهای غیربهائیشان کرده و به آنها گفتهاند اگر علیه این زنان بهائی شکایت نکنند، تحت فشارهای امنیتی قرار میگیرند.
یک منبع نزدیک به خانوادههای این شهروندان بهائی به ایراناینترنشنال گفت: «افراد تهدید شده کسانی هستند که شمارههای تماسشان در لیست مخاطبان تلفنهای همراه زنان بهائی بازداشت شده بوده. آنها بعد از احضار تلفنی و چند جلسه بازجویی، تهدید شدهاند که باید علیه بازداشتشدگان شکایت کنند و بگویند که قصد اغفالشان را داشتهاند.»
به گفته این منبع مطلع، تهدیدهای این افراد شامل اخراجشان از کار، اخراج فرزندانشان از تحصیل و دانشگاه بوده و در مواردی به برخی از آنها گفتهاند: «از عکسهایی با محتوای سیاسی یا مدارکی که در گوشیهای تلفن همراهتان پیدا کنیم علیهتان پروندهسازی میکنیم.»
ندا بدخش، آرزو سبحانیان، یگانه روحبخش، مژگان شاهرضایی، پرستو حکیم، یگانه آگاهی، بهاره لطفی، شانا شوقیفر، نگین خادمی و ندا عمادی، ۱۰ زن بهائی ساکن اصفهان هستند که روز اول آبان به دست نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
این شهروندان به «تبلیغ علیه دین اسلام از طریق اشاعه عقاید بهائیت» و «تشکیل تشکیلاتی با هدف اشاعه افکار بهائی» متهم شدهاند و برای هر کدام قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی صادر شده است.
یک شهروند بهائی دیگر به ایراناینترنشنال گفته است: «برخی افراد احضار شده تحت فشار و اجبار برگههایی را پر کردهاند. به آنها گفتهاند باید علیه افراد بازداشت شده شکایت کنند یا در راستای اتهامی که به آنها نسبت داده شده، علیهشان شهادت دهند.»
به گفته این شهروند بهائی، ماموران امنیتی از این طریق سعی در پروندهسازی هرچه بیشتر برای شهروندان بازداشت شده دارند تا بتوانند هر طور شده در دادگاه آنان را با حکم سنگین مواجه کنند.
منبع دیگری درباره روند بازجویی یکی از زنان بازداشت شده گفت: «بازجویان به خاطر وجود عکسی در گوشی تلفن یکی از آنها که از کف دست شخصی گرفته شده و شعار "زن، زندگی، آزادی" را نشان میدهد، ساعتها بازجوییاش کردهاند و گفتهاند باید بگویی به چه قصدی عکس گرفتی.»
به گفته این منبع، یکی دیگر از زنان بازداشت شده تنها به دلیل دعوت کردن از دو دوست غیربهائیاش و رفتن با آنها به پارک، بازجویی شده و بازجو به او گفته است: «باید هدفت را از رفتنت به پارک با آنها بگویی و بنویسی.»
از میان این افراد، تاکنون پرستو حکیم، ندا عمادی، بهاره لطفی و ندا بدخش با تودیع وثیقه آزاد شدهاند اما یگانه آگاهی، آرزو سبحانیان، یگانه روحبخش، شانا شوقیفر، مژگان شاهرضایی و نگین خادمی همچنان در بازداشت هستند.
ضبط وسایل شخصی و اسناد شماری از بهائیان قائمشهر
بر اساس گزارشهای دیگری که به ایراناینترنشنال رسیده، مدارک و اموال ضبط شده متعلق به شهروندان بهائی در قائمشهر کماکان به آنها تحویل داده نشده است.
یک منبع نزدیک به خانواده این شهروندان در خصوص جزییات این موضوع به ایراناینترنشنال گفت: «در حمله ۲۴ مهر ۱۴۰۲ به خانه شهروندان بهائی در قائمشهر و تفتیش منزل سهیل حقدوست، حسین فنائیان، سهراب لقایی، ابراهیم لقائی و فوائد لقائی، ماموران وزارت اطلاعات مجموعا ۳۷ دستگاه موبایل، سه دستگاه تبلت، دو دستگاه لپتاپ، چندین فقره اسناد ملکی، اسناد زمین، اسناد مربوط به خودرو شخصی و تعدادی لوازم قیمتی متعلق به آنان و مهمانانشان را توقیف کردند.»
به گفته این منبع آگاه، ماموران وزارت اطلاعات با یک برگ کاغذ مخدوش و بدون حکم وارد منازل شهروندان بهائی شدند و در پیگیریهای آنها که اتهاماتشان را پرسیدند، گفتند که هیچ اتهامی وجود ندارد و پیگیریهایشان کماکان بینتیجه مانده است.
تشدید سرکوب بهائیان در ایران
در هفتههای گذشته فشار نهادهای امنیتی و قضایی بر شهروندان بهائی روندی افزایشی داشته است.
در همین رابطه روز جمعه ۱۹ آبان جامعه جهانی بهائی با انتشار بیانیهای نسبت به افزایش بازداشتها و فشار نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی بر شهروندان بهائی در ایران ابراز نگرانی کرد.
در این بیانیه با اشاره به تفتیش گسترده منازل شهروندان بهائی در شهرهای مختلف، آمده است که از ماه گذشته حداقل ۳۲ شهروند بهائی در سراسر کشور بازداشت شدند.
ایراناینترنشنال روز ۲۰ آبان در گزارشی از تفتیش ۳۰ خانه متعلق به بهائیان در همدان و بازداشت ۲۰ شهروند بهائی در همدان و کرج خبر داده بود.
در واکنش به این موج سرکوب، فریبا کمالآبادی، شهروند بهائی زندانی، در نامهای از زندان اوین جزییاتی از تفتیش منازل و بازداشت شماری از بهائیان همدان و کرج را روایت کرد.
پس از آن مهوش ثابت شهریاری، شهروند بهائی زندانی، در نامهای از زندان اوین، زندگی خود و دیگر شهروندان بهائی ایران در سایه جمهوری اسلامی را روایت کرد و به کنایه نوشت حکومت ایران بهائیان را برای زندگی «رد صلاحیت» کرده است.
منابع غیررسمی میگویند بیش از ۳۰۰ هزار شهروند بهائی در ایران زندگی میکنند.
قانون اساسی جمهوری اسلامی تنها ادیان اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتیگری را به رسمیت میشناسد.
بهائیان بزرگترین اقلیت دینی غیرمسلمان ایران هستند که از زمان انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ به طور سیستماتیک هدف آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
سازمان گزارشگران بدون مرز، اعمال برخوردهای قضایی علیه سعیده شفیعی و نسیم سلطانبیگی را محکوم کرد و خواهان آزادی بیقید و شرط این دو روزنامهنگار زن شد.
گزارشگران بدون مرز در بیانیه خود نوشت: «جمهوری اسلامی در حال انتقامجویی از خبرنگاران است.»
جاناتان داگر، مدیر بخش خاورمیانه سازمان گزارشگران بدون مرز در این بیانیه گفت جمهوری اسلامی به انتقامگیری از خبرنگارانی ادامه میدهد که از ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ به وظایفشان در راستای خدمت به حق مردم برای دسترسی به اخبار و اطلاعات عمل کردهاند.
داگر افزود نسیم سلطانبیگی و سعیده شفیعی، خبرنگارانی شجاع هستند: «مانند ۱۰ همکار دیگرشان که به دلیل پوشش خبری اعتراضات در بازداشت به سر میبرند.»
به گفته مدیر بخش خاورمیانه سازمان گزارشگران بدون مرز، این دو روزنامهنگار زن «شایسته تجلیل هستند نه زندان».
سعیده شفیعی و نسیم سلطانبیگی در جریان خیزش انقلابی بازداشت و مرداد امسال به «اجتماع و تبانی» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» متهم شدند.
هر کدام از این دو روزنامهنگار به چهار سال و سه ماه حبس، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال ممنوعیت عضویت در گروهها محکوم شدند.
اوایل بهمن سال گذشته، انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران از انتقال ملیکا هاشمی، سعیده شفیعی و مهرنوش زارعی، سه روزنامهنگاری که در تهران بازداشت شدند به زندان اوین خبر داد.
زارعی بعدا از اتهامهای وارده تبرئه شد. با رد درخواست تجدیدنظر پروندههای شفیعی و سلطانبیگی، این دو زندانی شدند.
پیشتر انجمن صنفی روزنامهنگاران تهران «صدور احکام قضایی سنگین و غیرمتعارف علیه روزنامهنگاران» را محکوم کرد و از دستگاه قضایی خواست صدور این احکام را متوقف کند.
این انجمن نوشت: «صدور این احکام نافی هر ادعایی در مورد مبارزه با فساد، حمایت از فعالیتهای قانونی رسانهای و ایجاد امنیت برای روزنامهنگاران است.»
جمهوری اسلامی همواره یکی از سرکوبگران بزرگ رسانهها در جهان شناخته شده است اما این سرکوبها از زمان خیزش سراسری علیه جمهوری اسلامی افزایش یافته است.
در جریان این خیزش دهها روزنامهنگار و فعال رسانهای بازداشت شدند و الهه محمدی و نیلوفر حامدی، دو گزارشگر قتل مهسا ژینا امینی، در زندان به سر میبرند.
زندانی کردن روزنامهنگاران همچنان ادامه دارد و در تازهترین مورد، شایا شهوق، روزنامهنگار و گرافیست بازداشتشده که در زندان آمل به سر میبرد، با حکم شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر به پنج سال زندان محکوم شد.
شهوق روز ۲۸ آبان با اتهامات «عضویت در گروههای معاند، اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار، اجتماع و تبانی، تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری» محاکمه شده بود.
زهره سرو، زندانی سیاسی که به دلیل فعالیت در فضای مجازی زندانی شده، از روز پنجشنبه دوم آذر در بند زنان زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است. سرو از مهر ۱۴۰۰ دوران محکومیت شش سال حبس را سپری میکند.
این زندانی سیاسی در نامهای که نسخهای از آن به دست ایراناینترنشنال رسیده، خواسته خود را برای پایان دادن به اعتصاب غذا «پذیرش درخواستش برای آزادی مشروط» عنوان کرد.
او نوشت: «فقط آب و قند و نمک خواهم خورد. تمام عواقب اعتصاب غذا و به خطر افتادن سلامتی و جانم بر عهده نهاد قضایی زیربط خواهد بود.»
به گفته سرو، همان قانونی که او را محکوم به تحمل حبس کرده میگوید با سپری شدن بیش از یکسوم حکم، مشمول استفاده از آزادی مشروط است.
او تاکید کرد تاکنون به پیگیریهای خود و بابک پاکنیا، وکیل او، پاسخی داده نشده است.
زهره سرو در تاریخ دو مهر ۱۴۰۰ بازداشت و با حکم ایمان افشاری، رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به هفت سال حبس تعزیری محکوم شد که شش سال از آن قابل اجراست.
این حکم بابت اتهام «اجتماع، تبانی و تبلیغ علیه نظام» برایش صادر شد.
این زن زندانی به شرایط مادر ۷۵ سالهاش اشاره کرد و نوشت: «من تنها سرپرست او هستم. مادرم به دلیل کهولت سن و شکستگی لگن امکان خروج از خانه را ندارد و در سالهای حبسم توسط پرستار نگهداری میشود.»
سرو اضافه کرده که مادرش امکان نشستن روی ویلچر را هم ندارد و به همین دلیل از ۲۷ ماه پیش تاکنون از ملاقات با او محروم مانده است.
این زندانی سیاسی مشروطهخواه پیشتر و در آبان ۹۸ به دلیل فعالیت در فضای مجازی (اینستاگرام) بازداشت و به اتهام «اجتماع و تبانی» به سه سال حبس تعزیری و چهار ماه فعالیت موثر در بسیج و مطالعه تفسیر سوره حجرات محکوم شده بود.
سرو که تا پیش از دستگیری در سال ۹۸ با عنوان «ماه فر» در فضای مجازی فعالیت داشت، فروردین ۱۴۰۰ پس از تحمل ۱۵ ماه حبس و اجرای حکم ۷۴ ضربه شلاق از زندان آزاد شد.
او در نامهاش به محرومیت خود از رسیدگی پزشکی مناسب در زندان پرداخت و نوشت: «با توجه به وخامت وضعیت زانویم که در مدارک پزشکی نیز مشهود است و به جهت وجود کیست و توده در سینه و نیاز به درمان فوری و با توجه به شرایط مادرم، درخواست آزادی مشروط دادهام.»
به گفته او، بدون در نظر گرفتن شرایط قانونی و مشمولیتش، با این درخواست مخالفت شده است.
زهره سرو متولد سال ۱۳۶۵ و فارغالتحصیل رشته مدیریت بازرگانی است.
او در اردیبهشت امسال همراه با گلرخ ایرایی، نسرین جوادی، سپیده قلیان، بهاره هدایت و نرگس محمدی، پنج تن دیگر از زنان زندانی سیاسی در اوین، با انتشار بیانیهای نسبت به موج اعدامها در ایران اعتراض کرد.
آنان در این بیانیه گفتند: «جمهوریاسلامی با اعدام مردم راه به جایی نخواهد برد.»
نسیم سیمیاری، زندانی سیاسی همبند زهره سرو نیز از روز دوشنبه ۲۹ آبان در اعتراض به ادامه بازداشت و بلاتکلیفی خود در بند زنان زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است.
اعتصاب غذا، آخرین راه برای اعتراض
بسیاری از زندانیان در ایران، به ناچار از اعتصاب غذا به عنوان آخرین راه برای رسیدن به خواستههایشان استفاده میکنند و جان خود را به خطر میاندازند.
آنها اغلب در اعتراض به رسیدگی نشدن به پروندهشان، مراعات نشدن حقوقشان به عنوان زندانی یا بازداشت ماندن و بلاتکلیفیهای بلندمدت در زندان، دست به اعتصاب میزنند.
در دهههای اخیر زندانیان سیاسی زیادی به دلیل اعتصاب غذای اعتراضیشان در زندان دچار بیماریهای مختلف و آسیبهای جدی شدهاند و برخی نیز جان خود را از دست دادند.
به عنوان نمونه، وحید صیادی نصیری، زندانی سیاسی آذر ۱۳۹۷ پس از حدود دو ماه اعتصاب غذا در زندان لنگرود قم درگذشت.
هدی صابر، روزنامهنگار و زندانی سیاسی نیز ۲۲ خرداد سال ۱۳۹۰ در دوران اعتصاب غذا درگذشت.
پزشکان بیمارستان مدرس، علت درگذشت صابر را «سهلانگاری مقامات زندان در انتقال به موقع او به بیمارستان» ذکر کرده و گفته بودند اگر انتقال و به موقع انجام میشد، او از مرگ نجات مییافت.
پیش از آن هم اکبر محمدی، فعال سیاسی در مرداد ۸۵ پس از یک هفته اعتصاب غذا درگذشت و مقامهای زندان دلیل مرگ او را «ایست قلبی» اعلام کردند.
شایا شهوق، روزنامهنگار و گرافیست که در زندان آمل در حبس است، با حکم شعبه یک دادگاه انقلاب این شهر به پنج سال زندان محکوم شد. شهوق روز ۲۸ آبان با اتهامات «عضویت در گروههای معاند، اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار، اجتماع و تبانی، تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری» محاکمه شده بود.
یک منبع مطلع از وضعیت این زندانی سیاسی به ایراناینترنشنال گفت که قاضی پیش از صدور حکم برای او وثیقه دو میلیارد تومانی تعیین کرده و خانوادهاش در تلاش برای تهیه و تودیع این وثیقه هستند.
این روزنامهنگار در تاریخ ۲۸ شهریور ماه امسال به دست نیروهای امنیتی در منزل شخصیاش در آمل بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات ساری منتقل شد.
او در تاریخ ۲۶ مهر ماه، با پایان بازجوییها از بازداشتگاه این نهاد امنیتی به زندان آمل انتقال یافت.
آتشبس موقت چهار روزه میان اسرائیل و حماس از روز جمعه سوم آذر آغاز شد و به دنبال توافقها، گروهی از گروگانهای اسرائیلی با تعدادی از زندانیان فلسطینی مبادله شدند. این روند موفقیتآمیز، دیپلماتهای جهان را به تمدید وقفه بشردوستانه قبل از اتمام آن امیدوار کرده است.
سیاستمداران جهان برای تمدید آتشبس، باید بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل را متقاعد کنند که تمدید این وقفه، باعث تداوم حاکمیت حماس در غزه نخواهد شد.
سیانان و گاردین در گزارشهایی جداگانه به بررسی احتمال تمدید آتشبس در غزه و موانع پیشروی آن پرداختند.
طبق فهرستی که از گروگانهای حماس تهیه شده است انتظار میرود طی چهار روز آتشبس، بیش از ۵۰ تن از اسرائیلیها آزاد شوند.
روز جمعه و در آغاز این توافق، ۱۳ اسرائیلی، ۱۰ شهروند تایلندی و یک شهروند فیلیپینی از میان گروگانها آزاد و با ۳۹ زن و کودک فلسطینی از سه زندان اسرائیل مبادله شدند.
قرار بود در روز شنبه نیز ۱۴ گروگان اسرائیلی در برابر ۴۲ فلسطینی زندانی آزاد شوند.
دفتر نتانیاهو روز جمعه در بیانیهای گفته بود موساد و نیروهای دفاعی اسرائیل دومین لیست گروگانهای اسرائیلی را دریافت کردهاند و مقامات امنیتی در حال بررسی اسامی هستند.
یک منبع اسرائیلی به سیانان گفت در این لیست کودکانی وجود دارند که انتظار میرود روز شنبه آزاد شوند.
در گزارش سیانان به نقل از دیا رشوان، رییس سرویس اطلاعات دولتی مصر آمده است موافقت اسرائیل با توقف پرواز پهپادهای جاسوسی بر فراز غزه در طول آتشبس، از دلایل موفقیتآمیز بودن مذاکرات محسوب میشود.
رشوان گفت افزایش تحویل تجهیزات پزشکی، غذا و سوخت به ساکنان غزه عامل دیگری است که به تحکیم آتشبس کمک میکند.
تمدید آتشبس
گاردین در گزارشی این احتمال را مطرح کرد که حماس به دنبال آزادی تعداد بیشتری از فلسطینیها نسبت به آنچه در مذاکرات توافق شده (یعنی نسبت "سه فلسطینی به ازای یک گروگان") باشد.
حدود هفت هزار اسیر فلسطینی در زندانهای اسرائیل هستند که برخی از آنها به اتهام قتل به حبس ابد محکوم شدهاند.
نتانیاهو و تیم دفاعی-امنیتیاش گفتند ارتش اسرائیل هماکنون برای شروع مجدد درگیریها پس از چهار روز آماده میشود.
وزیر دفاع اسرائیل متعهد شده پس از اتمام آتشبس، به جنگ ادامه دهد و گفته است انتظار دارد نبرد با حماس «حداقل دو ماه دیگر» ادامه داشته باشد.
بر اساس گزارش گاردین، مشکل دیپلماتها این است که هر دو طرف درگیر، دلایل خوبی برای «تمدید نکردن آتشبس» دارند. اگر همه گروگانها آزاد شوند، حماس اهرم نفوذ خود را بر اسرائیل از دست خواهد داد.
از نظر نتانیاهو، آتشبس طولانی به معنی دست نخورده باقی ماندن ساختارهای نظامی حماس است. نتیجهای که برخلاف وعده نخستوزیر اسرائیل، تکرار چهار درگیری قبلی با حماس و باقی ماندن این گروه بر سر قدرت، طی نبرد فعلی است.
جنگی که نتانیاهو آن را «مبارزه بین بربریت و تمدن» نامیده، نمیتواند برای او نتیجهای جز پیروزی کامل داشته باشد.
علاوه بر این، نتانیاهو میداند اگر به یک نتیجه مبهم بسنده کند، از سوی افراطگرایان راستگرا در دولتش تحقیر خواهد شد. بنابراین کسانی که برای تمدید آتشبس فشار میآورند، شانس زیادی ندارند. هر چند آنها بر فشار عاطفی خانوادههای گروگانهایی که هنوز آزاد نشدهاند و تقاضای بینالمللی برای ادامه کمکهای بشردوستانه به غزه تکیه میکنند.
گاردین نوشت طی چند روز آینده ممکن است غزه در آستانه یک قحطی جمعی قرار گیرد.
اوایل روز جمعه سازمان ملل متحد اعلام کرد ۱۳۷ کامیون کمکهای بشردوستانه وارد منطقه تحت محاصره شده است. این کاروان امدادی بزرگترین کمک از زمان محاصره کامل غزه پس از حمله هفتم اکتبر حماس است.
نقش نتانیاهو در آینده غزه
طبق نظر کارشناسان، کابینه جنگ، دفتر نتانیاهو و آژانس اطلاعاتی موساد، سه بازیگر کلیدی در تصمیمگیری اسرائیل هستند. در این میان میتوان انتظار داشت موساد از تمدید آتشبس موقت حمایت کند.
انتظار میرود موساد نتانیاهو را برای بررسی جدی شرایط حذف نظامی حماس متقاعد کند.
بر اساس گزارش گاردین، به نظر میرسد جو بایدن، رییسجمهوری آمریکا تنها کسی است که میتواند مستقیما به نتانیاهو بگوید بدون توجه به نتیجه جنگ، آینده سیاسیاش تمام شده و بهتر است میراث خود را با دستیابی به توافق بر جای بگذارد.
این امر مستلزم آن است که کشورهای عربی تمایل خود را برای پذیرفتن مسوولیت تامین امنیت آینده اسرائیل نشان دهند.
حفظ امنیت اسرائیل
عبدالفتح السیسی، رییسجمهوری مصر، روز جمعه سوم آذر اعلام کرد میتواند نقشی برای نیروهای حافظ صلح عرب ببیند. این سخنان، یک پیشرفت در زمینه تامین امنیت اسرائیل در منطقه به شمار میرود.
اظهارات سیسی، جدای از تداوم کنترل امنیتی اسرائیل بر غزه، چشمانداز یک افق سیاسی را نشان میدهد که تاکنون شاهدش نبودهایم.
سیسی خواستار تشکیل دولت و کشور فلسطین «به شرط غیر نظامی بودن آن» شد.
او گفت تضمینهایی برای این امر در قالب نیروهای ناتو، سازمان ملل، نیروهای عرب و آمریکایی وجود دارد.
صحبتهای سیسی اعتراف به نقش آینده کشورهای عربی به عنوان ضامن امنیت اسرائیل است. شاید تصادفی نباشد که او این اظهارات را پس از صحبت با بایدن مطرح کرد.
رییسجمهوری آمریکا دوباره به سیسی اطمینان داده که به اسرائیل اجازه نمیدهد آوارگان فلسطینی را وادار به خروج از مرز غزه به سوی جزیره سینا کند.
سیسی معتقد است اسرائیل قصد دارد غزه را غیرقابل سکونت کند.
گاردین در انتها نوشت بایدن بار دیگر نقش آتی حماس را در غزه رد کرد. این امر مستلزم تلاش برای احیای آشتی بین «فتح» سکولار در کرانه باختری (با رهبری محمود عباس) و حماس در غزه است.
گفتوگوهای آشتی بین این دو سازمان از سال ۲۰۰۵ تقریبا هر سال در دمشق، مکه، قاهره، دوحه، الجزایر و جاهای دیگر برگزار شده است اما هیچ کدام از آنها، از جمله آخرین موردش در سال ۲۰۲۲، ادامه پیدا نکردند.
بر اساس گزارش رسانهها، اگر قرار است این چرخههای خشونت وصفناپذیر پایان یابد، انتخاب فردی جوانتر برای جانشینی محمود عباس به عنوان رییس تشکیلات خودگردان فلسطین، اجتنابناپذیر است.