دیوان عالی آمریکا قوانین مربوط به شبکه‌های اجتماعی را بررسی می‌کند

مخالفت مجارستان تا کنون پیوستن سوئد به ناتو را به تاخیر انداخته بود. اولف کریسترسون، نخست‌وزیر سوئد، روز جمعه چهارم اسفند، در جریان سفر به مجارستان، یک قرارداد تسلیحاتی با این کشور را امضا کرد تا راه برای رای‌گیری روز دوشنبه هموار شود.

نخست‌وزیر سوئد، در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت:« سوئد ۲۰۰ سال بی‌طرفی و عدم تعهد نظامی را پشت سر گذاشته است. ما به ناتو می‌پیوندیم تا از آنچه که هستیم و از هر چیزی که به آن اعتقاد داریم، بهتر دفاع کنیم.»

دولت ویکتور اروبان، نخست‌وزیر مجارستان، برای موافقت با پیوستن سوئد به ناتو، از سوی دیگر اعضای ناتو تحت فشار قرار داشت.

اعضای جدید، تنها در صورت موافقت تمامی اعضا می‌توانند به ناتو بپیوندند.

موافقت مجارستان با پیوستن سوئد به ناتو، با استقبال آمریکا و دیگر اعضای پیمان آتلانتیک شمالی روبه‌رو شده است.

کارین ژان پیر، سخنگوی کاخ سفید، گفت:« ما می‌خواهیم به زودی از سوئد در کنار فنلاند در ائتلاف ناتو استقبال کنیم.».

ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو، نیز در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «عضویت سوئد همه ما را قوی‌تر و امن‌تر خواهد کرد».

پس از حمله نظامی روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، سوئد سیاست عدم تعهد خود را کنار گذاشت و برای افزایش امنیت خود در قبال حمله احتمالی روسیه، خواستار پیوستن به ناتو شد.

به گفته رهبران غربی، اکنون پس از پیوستن فنلاند و سوئد به ناتو، ولادیمیر پوتین در عمل باعث گسترش این ائتلاف نظامی شد؛ امری که می‌خواست با حمله به اوکراین مانع آن شود.

پیوستن فنلاند و سوئد به ناتو، مهم‌ترین گام در گتسرش این ائتلاف نظامی از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ است. در آن زمان شماری از کشورهای شرق اروپا عضو پیمان آتلانتیک شمالی شدند.

نخست‌وزیر سوئد، در واکنش به پیوستن کشورش به ناتو گفت:« در مورد روسیه، تنها چیزی که می‌توانیم انتظار داشته باشیم این است که آنها دوست نداشتند که سوئد به عضویت ناتو درآید. ما نمی‌توانیم بدانیم که علاوه بر آن چه می‌کنند. ما برای همه چیز آماده هستیم.»

سوئد، که از سال ۱۸۱۴ در هیچ جنگی شرکت نداشته است، در دهه‌های اخیر همکاری خود با ناتو را افزایش داده و در برخی از عملیات ناتو در کشورهایی مانند افغانستان مشارکت کرده بود. با این همه، عضویت در ناتو، برنامه‌ریزی دفاعی و همکاری اعضا در جناح شمالی ناتو را تسهیل می‌کند.

رابرت دالجو، تحلیلگر ارشد آژانس تحقیقات دفاعی سوئد، به خبرگزاری رویترز گفت: «ناتو عضوی جدی و توانمند به دست می‌آورد و عامل عدم اطمینان را در شمال اروپا از بین می‌برد. سوئد امنیت را در میان جمعیت به دست می‌آورد، با حمایت بازدارندگی هسته‌ای آمریکا.»

سوئد که در حال افزایش هزینه‌های نظامی خود است و امسال باید آن را به دو درصد تولید ناخالص ملی خود برساند. با عضویت این کشور در ناتو، زیردریایی‌های پیشرفته و متناسب با شرایط دریای بالتیکح و ناوگان بزرگی از جت‌های جنگنده گریین تولید سوئد، در اختیار ناتو قرار می‌گیرد.

راه طولانی عضویت

تهاجم روسیه به اوکراین باعث شد سوئد خواستار پیوستن به ناتو شود، به‌ویژه آنکه کشور همسایه، فنلاند نیز بلافاصله برای پیوستن به ناتو اقدام کرده بود.

فنلاند سال گذشته به ناتو پیوست، اما سوئد مجبور شد بیشتر منتظر بماند زیرا ترکیه و مجارستان که روابط بهتری با روسیه دارند، با پیوستن سوئد به ناتو مخالف بودند.

ترکیه تصویب عضویت سوئد را موکول به اقدام شدیدتر استکهلم علیه حزب کارگران کردستان (پ‌ک‌ک) کرد.

سوئد با تغییر قوانین خود و تسهیل فروش اسلحه به ترکیه، کوشید آنکارا را با خود همراه کند.

رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهوری ترکیه همچنین تصویب پیوستن سوئد به ناتو را مشروط به موافقت ایالات متحده برای فروش جنگنده‌های F-16 به ترکیه دانست و اکنون آنکارا از ایالات متحده انتظار دارد تا برای تأمین موافقت کنگره آمریکا در این زمینه تلاش کند.

با این حال، دلیل مخالفت مجارستان با عضویت سوئد در ناتو چندان واضح نبود.

اکنون مصوبه مجلس مجارستان باید به امضای رئیس مجلس و رئیس‌جمهوری این کشور برسد و پس از آن احتمال، مراحل عضویت سوئد در ناتو به سرعت طی خواهد شد.

پوچیخ روز دوشنبه هفتم اسفند در کانال یوتیوبی خود گفت از دو سال پیش مذاکراتی بین مقام‌های آلمان و آمریکا با روسیه برای مبادله زندانیان در جریان بود.

بر اساس این مذاکرات قرار بود ناوالنی و دو شهروند آمریکایی زندانی در روسیه که نامشان از سوی پوچیخ اعلام نشد، با وادیم کراسیکوف روسی مبادله شوند. او اکنون در زندان برلین است.

کراسیکوف سال ۲۰۱۹به دلیل قتل زلیمخان خانگوشویلی، فرمانده سابق شورشیان چچن در آلمان، مجرم شناخته و به حبس ابد محکوم شد.

پوتین در مصاحبه‌ای که حدود دو هفته پیش با تاکر کارلسون، روزنامه‌نگار آمریکایی، داشت گفته بود قصد دارد کراسیکوف را که به گفته او «یک میهن‌پرست» است به روسیه بازگرداند.

پوچیخ که ریاست هیات مدیره بنیاد مبارزه با فساد ناوالنی را بر عهده دارد، شواهد یا مستنداتی درباره این موضوع ارائه نکرد اما گفت هنگام مرگ ناوالنی این مذاکرات در مراحل پایانی بود.

پوچیخ در این ویدیو افزود مذاکره تبادل زندانیان ۱۵ فوریه و درست یک روز قبل از مرگ ناوالنی به مرحله نهایی رسیده بود.

الکسی ناوالنی ۴۷ ساله، روز ۲۷ بهمن در زندانی واقع در یکی از مناطق قطبی شمال روسیه به شکل مشکوکی درگذشت.

کرملین که ناوالنی و حامیانش را افراط‌گرایان مورد حمایت آمریکا می‌خواند، دست داشتن دولت در قتل او را رد کرده است.

روز پنج اسفند سخنگوی الکسی ناوالنی اعلام کرد که پیکر او به مادرش تحویل داده شده است.

بر اساس گزارش‌ها، در گواهی فوت ناوالنی آمده که او به مرگ طبیعی درگذشته است.

به گفته پوچیخ، در ماه دسامبر روند مذاکرات منجر به ارائه طرح مشخصی برای مبادله زندانیان شد، اما پوتین در آخرین لحظه نظر خود را تغییر داد.

او توضیح داد: «پوتین نمی‌توانست آزادی ناوالنی را تحمل کند... او از فرط نفرتش از ناوالنی، دیوانه شده بود. پوتین می‌دانست که ناوالنی می‎‌تواند او را شکست دهد.»

به اعتقاد این متحد ناوالنی، رییس‌جمهوری روسیه سعی کرد از او به‌عنوان ابزاری برای چانه‌زنی در آزادی کراسیکوف استفاده و بعدا ناوالنی را با یک نفر دیگر جایگزین کند.

پوچیخ همچنین گفت که رومن آبراموویچ، تاجر روسی، کسی بود که ایده مبادله ناوالنی را به پوتین پیشنهاد کرد.

کرملین و آبراموویچ تاکنون واکنشی نسبت به صحبت‌های پوچیخ نشان نداده‌اند.

بر اساس گزارش رویترز، سخنگوی دولت آلمان هم روز دوشنبه از اظهارنظر در این زمینه خودداری کرد.

پوچیخ از دو شهروند آمریکایی که در کنار ناوالنی جزویی از طرح مذاکره مبادله بودند، نام نبرد. اما آمریکا پیش‌تر گفته بود که در تلاش برای بازگرداندن ایوان گرشکویچ، خبرنگار وال‌استریت ژورنال و پل ویلان، تفنگدار سابق آمریکایی است.

روسیه هر دوی آنان را به جاسوسی متهم و زندانی کرده اما این اتهام از سوی آنان رد شده است.

پس از انتشار سخنان پوچیخ، ‌خبرگزاری رویترز در گزارشی به نقل از یک منبع روسی تایید کرد که قرار بود تبادل زندانیان در اواسط فوریه انجام شود و ناوالنی و همسرش با آن موافقت کرده بودند.

این منبع همچنین گفت که آبراموویچ در این مذاکرات شرکت داشته است.

طبق گفته‌های او،‌ پوتین در ابتدا حاضر به طرح مبادله تنها شامل کراسیکوف با گرشکویچ شده بود، اما از آن‌جایی که گرشکویچ شهروندی آمریکایی محسوب می‌شد آلمانی‌ها قاطعانه با این معاوضه مخالفت کردند.

پس از آنکه نام ناوالنی در این مبادله به میان آمد، آلمان با طرح پیشنهادی روس‌ها موافقت کرد.

به گفته این منبع، پس از سفر اولاف شولتز، صدراعظم آلمان به آمریکا در نهم فوریه، این مذاکرات در نهایت تایید شده بود.

پوتین پیش‌تر درباره طرح آزادی گرشکویچ، کراسیکوف و مبادله صحبت کرده بود، اما هرگز نامی از ناوالنی نبرد.

کرملین اوایل روز دوشنبه خبرهای منتشر شده مبنی بر اینکه مقامات روسی مادر ناوالنی را تحت فشار قرار داده‌اند تا با مراسم تشییع جنازه خصوصی موافقت کند، «عبث» خواند و گفت که پوتین در تصمیم‌گیری خانواده ناوالنی درباره دفن او دخالتی نداشته است.

جزییات خاکسپاری ناوالنی که انتظار می‌رود در مسکو انجام شود، هنوز اعلام نشده است.

سخنگوی ناوالنی روز دوشنبه گفت تیم او به دنبال مکانی است که در آن مراسم خاکسپاری عمومی را تا پایان این هفته برگزار کند.

این پروتکل که از سوی اپل ابداع شده است، از نفوذ احتمالی رایانه‌های کوانتومی به داده‌های آی‌مسیج جلوگیری می‌کند.

با وجود آنکه نمونه‌های فعلی این رایانه‌ها هنوز توانایی شکستن رمزنگاری‌های امروزی را ندارند، پیش‌بینی‌ها از تغییر این رویه در دهه‌های آینده خبر می‌دهند.

برخی مهاجمان سایبری با همین امید، داده‌های رمزشده کاربران را جمع‌آوری و ذخیره‌سازی می‌کنند تا در آینده بتوانند به کمک این رایانه‌ها رمز آن‌ها را بشکنند.

اپل پروتکل جدید ضد کوانتومی خود را PQ۳ نام‌گذاری کرده و هم‌اکنون مشغول محک نسخه آزمایشی آن است.

انتظار می‌رود این پروتکل در به‌روزرسانی نهایی نسخه ۱۷.۴ سیستم‌عامل آی‌اواس در دسترس عموم کاربران قرار بگیرد.

قابلیت رمزنگاری جدید آی‌مسیج تنها در صورتی فعال می‌شود که هر دو طرف تماس از آخرین نسخه این پیام‌رسان استفاده کنند.

شهریور ۱۴۰۲ پیام‌رسان «سیگنال» نیز با انتشار اطلاعیه‌ای از پیاده‌سازی نوعی رمزنگاری پساکوانتومی در پلتفرم خود خبر داده بود.

اپل می‌گوید پروتکل ابداعی‌اش امن‌تر از نمونه به‌کار رفته در سیگنال است.

این شرکت با اشاره به برخی پیام‌رسان‌های محبوب جهان از جمله تلگرام، وی‌چت و اسکایپ، تاکید کرد این ابزارها رمزنگاری پیش‌فرض داده‌ها را به کار نمی‌گیرند.

رمزنگاری‌های سنتی امروزی که بر مسائل ریاضی پیچیده استوارند، به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که حل آن‌ها برای رایانه‌های فعلی بسیار دشوار و زمان‌گیر است. رمزنگاری‌های پسا کوانتومی نیز از شیوه مشابهی بهره می‌برند.

تصمیم اپل برای پیاده‌سازی این رمزنگاری در حالی صورت می‌گیرد که سیاست‌گذاران آمریکا در تلاش‌اند تا این کشور را برای خطرات آینده این حوزه آماده کنند.

باور عمومی بر این است که علاوه بر گروه‌های سایبری، آژانس‌های اطلاعاتی نیز به جمع‌آوری داده‌های حساس و رمزشده کشورهای مختلف مشغول‌اند تا در آینده به کمک رایانه‌های کوانتومی به اطلاعات آن‌ها دست بیابند.

همین مسئله باعث شده است تا دولت ایالات متحده با ایجاد فوریتی به دنبال فاصله گرفتن از رمزنگاری سنتی و پیاده‌سازی نمونه پساکوانتومی آن باشد.

اردیبهشت ۱۴۰۱ جو بایدن با بلاغ یک فرمان اجرایی ویژه به دستگاه‌های دولتی دستور داد روند ادغام فناوری‌های پساکوانتومی را سرعت ببخشند.

دو ماه پس از آن موسسه ملی استاندارد و فناوری ایالات متحده اولین مجموعه از الگوریتم‌های مقاوم در برابر رایانه‌های کوانتومی را معرفی کرد. با این‌حال، پیاده‌سازی پروتکل‌های جدید در سیستم‌های پیچیده به عزمی جدی نیاز دارد.

دو نهاد آژانس امنیت ملی و آژانس امنیت سایبری و امنیت زیرساخت آمریکا سازمان‌های دولتی این کشور را برای پیاده‌سازی چارچوب‌های پساکوانتومی در زیرساخت‌های خود تحت فشار گذاشته‌اند، اما هنوز خروجی ملموسی برای این موضوع حاصل نشده است.

اپل تاکنون به تعداد دقیق کاربران آی‌مسیج اشاره‌ای نکرده، اما تخمین‌ها از استفاده بیش از ۱.۳ میلیارد کاربر از این پیام‌رسان خبر می‌دهند. از همین رو اقدام این شرکت برای ادغام رمزنگاری پسا کوانتومی در پلتفرم خود احتمالا یکی از بزرگ‌ترین نمونه‌های صورت گرفته در تاریخ تا به امروز است.

عمرف روز یکشنبه ششم اسفند و یک روز پس از دومین سالگرد حمله روسیه به اوکراین گفت تاخیر کشورهای غربی در ارسال ادوات جنگی منجر به وقوع تلفات و عقب‌نشینی نظامیان اوکراینی شده است.

او همچنین اذعان کرد اوکراین به دلیل نبود تسلیحات لازم در حال از دست دادن بخش‌هایی از قلمرو خود است.

وزیر دفاع اوکراین به مخالفت جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان آمریکا با بسته کمک‌های واشینگتن به کی‌یف اشاره کرد و هشدار داد گلوله‌های توپخانه و موشک‌های پدافند هوایی اوکراین رو به اتمام است.

100%

به گفته وزیر دفاع اوکراین وعده برخی کشورها نظیر هلند، نروژ و بلژیک برای تحویل جت‌های جنگنده اف-۱۶ در بهار محقق خواهد شد.

عمرف تاکید کرد به گواهی تاریخ، هیچ کشوری نمی‌تواند بدون دست یافتن به «برتری هوایی» در جنگ به پیروزی برسد.

او افزود روسیه تاکنون ۱۵۰ میلیارد دلار برای جنگ اوکراین هزینه کرده که این رقم معادل ۱۵ درصد کل تولید ناخالص ملی این کشور است.

گزارش نیویورک تایمز از همکاری اطلاعاتی گسترده آمریکا و اوکراین

همزمان با این اظهارات، روزنامه نیویورک‌ تایمز نوشت همکاری‌های اطلاعاتی کی‌یف و واشینگتن اکنون محور اصلی توانایی‌های دفاعی اوکراین به شمار می‌رود.

سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سی‌آی‌ای) و سایر آژانس‌های اطلاعاتی آمریکا به اوکراین برای انجام حملات موشکی هدفمند، ردیابی تحرکات سربازان روسی و پشتیبانی از شبکه‌های جاسوسی یاری می‌رسانند.

به گزارش نیویورک تا‌یمز، این همکاری‌ها طی یک دهه گذشته آغاز شده و در دوران حکمرانی سه رییس جمهور ایالات متحده ادامه یافته است.

پیش از این، سازمان‌های اطلاعاتی اوکراین برای مدت طولانی در معرض خطر نهادهای روسی قرار داشتند، اما در سایه حمایت‌های آمریکا کی‌یف اکنون به یکی از مهم‌ترین شرکای اطلاعاتی واشینگتن در مواجهه با مسکو بدل شده است.

نیویورک تایمز در گزارش خود به یک پناهگاه‌ زیرزمینی در جنگل‌های اوکراین اشاره کرد و نوشت نظامیان اوکراینی در این مکان ماهواره‌های جاسوسی روسیه را ردیابی و مکالمات فرماندهان نظامی این کشور را شنود می‌کنند.

این مکان همچنین برای هدایت حملات پهپادی اوکراین به روسیه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بر اساس این گزارش، سی‌آی‌ای در تامین منابع مالی برای ساخت و تجهیز این مرکز نقش داشته است.

این پایگاه بخشی از شبکه جاسوسی تحت حمایت سی‌آی‌ای است که در هشت سال گذشته در امتداد مرز روسیه احداث شده است. دوازده مکان مخفی در چارچوب این شبکه به جمع‌آوری اطلاعات می‌پردازند.

منابع اطلاعاتی اوکراین‌ پیش از این موفق به اثبات نقش روسیه در سرنگونی هوایپمای مسافربری خطوط هوایی مالزی در سال ۲۰۱۴ شدند و همچنین در تعقیب عوامل روسیه که در انتخابات ریاست ‌جمهوری سال ۲۰۱۶ آمریکا مداخله کرده بودند، با واشینگتن به همکاری پرداختند.

سی‌آی‌ای همچنین در آموزش نسل جدید جاسوسان اوکراینی نقش ایفا کرد. این افراد در روسیه، کوبا، سراسر اروپا و سایر نقاطی که روسیه در آن‌ها حضور گسترده دارد، فعالیت می‌کردند.

این نظرسنجی در اوایل ماه فوریه از سوی موسسه «راسموسن ریپورتز» انجام شده و نتایج آن هفته گذشته منتشر شده است. بیش از ۷۰۰ آمریکایی در این پیمایش مشارکت کردند.

بر اساس این نتایج، از هر ۹ رای‌دهنده احتمالی، تنها یک نفر رویکرد دولت بایدن را در قبال جمهوری اسلامی «بیش از حد خصمانه» می‌داند.

در پی افزایش تنش‌ها میان ایران و آمریکا در خاورمیانه، ۲۴ درصد از مشارکت‌کنندگان گفتند وقوع جنگ میان دو کشور «بسیار محتمل» است.

بایدن به دلیل رویکردش در قبال ایران هدف انتقادات گسترده بوده است. منتقدان سیاست دولت آمریکا را در برابر جمهوری اسلامی بسیار «آسان‌گیرانه» می‌دانند و حتی عده‌ای بایدن را به مماشات با جمهوری اسلامی متهم می‌کنند.

دولت کنونی آمریکا با هدف دست‌یابی به توافق هسته‌ای جدید با ایران، سیاست فشار حداکثری ترامپ را کنار گذاشت، تصمیم به اجرا نکردن تحریم‌های نفتی سال ۲۰۱۸ علیه تهران گرفت و ۱۶ میلیارد دلار از اموال مسدود شده جمهوری اسلامی را در سال گذشته میلادی آزاد کرد.

منتقدان بایدن می‌گویند این منابع مالی زمینه را برای حمله هفتم اکتبر حماس به اسرائیل فراهم آورد و به جمهوری اسلامی اجازه داد تا از طریق سپاه پاسداران بار دیگر از گروه‌های نیابتی خود در منطقه حمایت کند.

به گفته منتقدان، حکومت ایران توانست در دوران بایدن، جای پای خود را در منطقه که در اثر تحریم‌ها سست شده بود، دوباره محکم کند.

دولت کنونی آمریکا در پاسخ به انتقادات می‌گوید واشینگتن کوشیده است از تشدید بحران موجود که می‌تواند به رویارویی مستقیم با ایران منجر شود، دوری کند. نتایج نظرسنجی اخیر موسسه راسموسن ریپورتز نشان می‌دهد که تعداد زیادی از مشارکت‌کنندگان معتقدند این سیاست شکست خورده است.

دو سوم مشارکت‌کنندگان جنگ میان ایران و آمریکا را با توجه به شرایط خاورمیانه «محتمل» و ۲۴ درصد وقوع این رویداد را «بسیار محتمل» می‌دانند.

تنها دو درصد از افراد شرکت کننده در این نظرسنجی گفتند احتمال رویارویی نظامی مستقیم میان دو کشور اصلا وجود ندارد.

مشارکت‌کنندگان به چهار سوال پاسخ دادند که از میان آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

«رویکرد بایدن در قبال ایران چگونه بوده است؟ بیش از حد خصمانه بوده؟ به اندازه کافی خصمانه نبوده؟ یا مناسب بوده است؟»

«چقدر احتمال دارد که افزایش تنش‌ها در خاورمیانه به جنگ میان ایران و آمریکا منجر شود؟»

«آیا ارتش آمریکا توانایی پیروزی در یک جنگ تمام‌عیار علیه ایران را دارد؟»

پاسخ مشارکت‌کنندگان به پرسش آخر با پاسخ‌های آن‌ها به پرسش‌های قبلی کمابیش هم‌خوانی داشت. اکثریت رای‌دهندگان آمریکایی (۶۵ درصد) گفتند در صورت وقوع یک جنگ تمام‌عیار با ایران، پیروزی ارتش آمریکا محتمل خواهد بود.

نکته‌ قابل توجه در این نظرسنجی این بود که ۱۵ درصد از مشارکت‌کنندگان بر این عقیده بودند که ارتش آمریکا نمی‌تواند در جنگ احتمالی با ایران پیروز شود. حدود ۲۰ درصد نیز در مورد نتیجه این رویایی احتمالی مطمئن نبودند.

همانند بسیاری دیگر از نمونه‌های مشابه، در مورد این نظرسنجی نیز باید با احتیاط برخورد کرد. به عبارت دیگر، نتایج این پیمایش را نمی‌‌توان یک بازنمایی دقیق و قطعی از جامعه آمریکا و رویکرد آن در قبال سیاست خارجی و دفاعی دولت این کشور قلمداد کرد.

این نظرسنجی چالش‌های پیش‌روی دولت بایدن را در خصوص نحوه مواجهه با جمهوری اسلامی تنها ۹ ماه پیش از برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده به تصویر می‌کشد.

گروهی از کارشناسان بر این باورند ایران قطعا موضوعی برجسته در دوران برگزاری کارزارهای انتخاباتی در آمریکا خواهد بود، زیرا تهران با دو نگرانی عمده ایالات متحده در عرصه بین‌المللی، یعنی روسیه و چین، نیز در ارتباط تنگاتنگ قرار دارد.

مسکو، پکن و تهران غالبا و به طور فزاینده‌ای در قبال رویدادهای جهانی مواضع مشابهی در پیش می‌گیرند. چین عمده نفت ایران را خریداری می‌کند و سود حاصل از این معامله، منابع مالی لازم را برای برنامه‌های موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی فراهم می‌آورد. این برنامه‌ها به قدری توسعه یافته‌اند که به روسیه در عملیات نظامی این کشور علیه اوکراین یاری برسانند.

یکی دیگر از پرسش‌های نظرسنجی موسسه راسموسن ریپورتز در همین خصوص مطرح شده بود: «کدام‌یک از دشمنان ایالات متحده خطرناک‌تر است؟ ایران، چین یا روسیه؟»

مطرح شدن رژیم ایران به عنوان یک قدرت جهانی همواره خوشایند مقام‌های جمهوری اسلامی و فرماندهان ارشد سپاه پاسداران بوده است.

آن‌ها اشاره به جمهوری اسلامی را در خلال کارزارهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا گواهی بر این ادعا می‌دانند که رژیم ایران با وجود مشکلات اقتصادی و سایر بحران‌هایی که با آن دست و پنجه نرم می‌کند، همچنان یک بازیگر اصلی در عرصه‌های جهانی به شمار می‌رود.