پزشکیان خطاب به مسئولان دفتر خامنه‌ای: مهم‌ترین کار دولت اجرای سیاست‌های خامنه‌ای است

این سفر که ظاهرا در پاسخ به دعوت رسمی یک دانشگاه فنی برای «بازدید علمی و فرهنگی چهار روزه» انجام گرفت، واکنش‌های متفاوتی را در میان مردم و رسانه‌های دو کشور برانگیخت.

رسانه‌های ایرانی با نگاهی انتقادی به این سفر پرداختند و به ویژه روی تصاویری تمرکز کردند که احمدی‌نژاد را در کنار زنان بدون حجاب تحمیل شده از سوی جمهوری اسلامی نشان می‌دهند.

محسن افشانی، مجری و بازیگر در واکنش به این عکس‌ها گفت: «آقای احمدی‌نژاد ما تندرو نیستیم اما آیا در قاموس شما می‌گنجد چنین عکسی با چنین خانم‌هایی با این وضع پوشش و بدون حجاب؟»

او در ادامه افزود که وقتی رییس‌جمهوری سابق یک کشور اسلامی به زنانی با چنین پوششی اجازه می‌دهد با او عکس بگیرند و این تصاویر در رسانه‌های اجتماعی منتشر می‌شود، این امر تنها می‌تواند نشان‌دهنده پذیرش لیبرالیسم و عوام‌فریبی باشد.

کانال تلگرامی «دولت بهار» که از سوی حامیان احمدی‌نژاد اداره می‌شود، تصاویر متعددی از مردم عادی که در خیابان‌های ترکیه با او عکس می‌گیرند، منتشر کرده ‌است.

این تصاویر شامل عکس‌هایی با زنان بدون روسری یا پوشش مدنظر حکومت نیز می‌شود که برخی از آن‌ها با سانسور در رسانه‌های ایران منتشر شده‌اند.

مهرداد فرهمند، تحلیل‌گر مسائل خاورمیانه و مفسر سیاسی مستقر در استانبول به ایران اینترنشنال گفت که بسیاری از مردم عادی در خاورمیانه و به ویژه در ترکیه، برخلاف نخبگان، احمدی‌نژاد را به دلیل مخالفت سرسختانه‌اش با آمریکا و اسرائیل تحسین می‌کنند.

فرهمند گفت در حالی که مقامات کشورهای منطقه معمولا از قطع رابطه با آمریکا و اسرائیل خودداری می‌کنند، احمدی‌نژاد در دوران ریاست‌جمهوری خود به طور قابل توجهی درباره این موضوعات صحبت می‌کرد.

به گفته این روزنامه‌نگار سابق بی‌بی‌سی فارسی و تحلیل‌گر، اظهارات صریح و تند احمدی‌نژاد و پیگیری برنامه‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی بخشی از ویژگی‌های دوران ریاست‌جمهوری او بود.

فرهمند گفت اظهارات احمدی‌نژاد درباره نابودی اسرائیل، باوجود هزینه‌های سنگین و مخالفت گسترده مردم ایران، با حمایت قابل توجهی از سوی برخی اقشار جامعه در منطقه همراه بود.

یکی دیگر از نکات مورد توجه رسانه‌های ایرانی، زمان خروج احمدی‌نژاد از کشور بود که با روز رای‌گیری در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری مصادف شد.

آن‌ها استدلال کردند که هیچ مدرکی دال بر رای دادن احمدی‌نژاد وجود ‌ندارد و خروج او از ایران را در همین روز، به عنوان شاهدی بر تحریم عمدی انتخابات تفسیر کردند.

پایگاه خبری رویداد۲۴ نوشت: «او در دور اول انتخابات شرکت نکرد و در دور دوم نیز گزارشی از حضور او در کنسولگری ایران در استانبول برای رای دادن وجود ‌ندارد.»

رسانه‌های ایرانی همچنین به دیدارهای احمدی‌نژاد با سیاستمداران ترک اشاره کردند و از ارتباط او با افراد «مشکوک» گزارش دادند.

احمدی‌نژاد در این سفر با عبدالقادر آکسو، وزیر کشور سابق ترکیه و مصطفی دستیچی، رهبر فعلی حزب اتحاد بزرگ دیدار کرد.

مهرداد فرهمند، آکسو را شخصیتی برجسته در حزب عدالت و توسعه خواند که از سال ۲۰۰۲ جایگاه خود را به عنوان حزب حاکم در ترکیه حفظ کرده‌ است.

او پوشش رسانه‌های ترکیه از سفر احمدی‌نژاد را مثبت ارزیابی کرد و گفت که در مصاحبه رییس دولت‌های نهم و دهم با شبکه تلویزیونی سراسری TGRT، خبری از سوالات چالش‌برانگیز نبود.

در این مصاحبه، از احمدی‌نژاد درباره احتمال وقوع جنگ جهانی سوم پرسیده شد که او در پاسخ، خود را فردی «طرفدار صلح» و سیاستمداری باتجربه معرفی کرد که از همکاری‌های بین‌المللی و تلاش برای حل و فصل اختلافات و منازعات به صورت مسالمت‌آمیز دفاع می‌کند.

شورای نگهبان صلاحیت احمدی‌نژاد را در سه دوره از نامزدی‌اش برای انتخابات ریاست‌جمهوری کرده بود اما او برای ریاست دولت چهاردهم نیز ثبت‌نام کرد؛ اقدامی که به نظر می‌رسد راهی برای نشان دادن پایگاه حمایتی‌اش باشد.

احمدی‌نژاد پیش از آخرین رد صلاحیتش از بازار تهران بازدید کرد؛ جایی که بسیاری از هوادارانش دور او جمع شدند.

پس از رد صلاحیت اولیه، این سیاستمدار تندروی سابق آشکارا از نظام سیاسی تحت رهبری علی خامنه‌ای انتقاد کرد و حتی تا جایی پیش رفت که مستقیما خود رهبر را به چالش کشید.

این سفر و واکنش‌های متفاوت به آن، نشان‌دهنده پیچیدگی‌های سیاسی و اجتماعی در ایران و منطقه است.

انتقادات شدید رسانه‌های داخلی ایران و برخی مقامات از سفر احمدی‌نژاد حاکی از تنش‌های موجود در فضای سیاسی کشور است.

منبع نزدیک به خانواده یکی از زندانیان محبوس در بند چهار زندان قزلحصار با اشاره به افزایش مشکلات آن‌ها از آغاز فصل تابستان به ایران‌اینترنشنال گفت: «زندانیان در گرمای هوا از حداقل امکانات همچون دسترسی مداوم به آب آشامیدنی و آب برای استفاده از سرویس‌های بهداشتی و حمام محروم‌اند و جیره غذایی‌شان نیز کاهش یافته است.»

به گفته این منبع آگاه، «شیوع شپش در زندان» از دیگر مشکلاتی است که زندانیان با آن مواجه شده‌اند و مسئولان زندان تاکنون اعتراضات زندانیان را بی‌پاسخ گذاشته و به مشکلات آن‌ها رسیدگی نکرده‌اند.

سایت حقوق بشری هرانا نیز در گزارشی نوشت موضوع کمبود آب در زندان قزلحصار، وضعیت سلامتی زندانیان را به خطر انداخته است.

این رسانه به نقل از خانواده یکی از زندانیان نوشت از حدود ۲۰ روز قبل دسترسی زندانیان به آب سالم محدود شده و هر روز تنها از ساعت پنج الی هشت صبح، ۱۳:۳۰ تا ۱۵:۳۰ و ۲۱ تا ۲۳، آب لوله‌کشی در اختیار زندانیان قرار دارد و همین ساعات هم فشار آب بسیار کم است.

هرانا با اشاره به تبعات قطع مکرر آب در روزهای اخیر نوشت: «با توجه به فصل گرما و نبود آب، سرویس‌های بهداشتی زندان بسیار کثیف می‌شوند و این امر سلامت آنان را در معرض خطر قرار داده است.»

اعضای خانواده یکی از زندانیان به هرانا گفت فصل گرما و قطع مکرر آب موجب گسترش بیماری‌هایی مانند سل، بیماری‌های پوستی و امراض دیگر در زندان می‌شود.

او ادامه داد: «یک تانکر آب برای مواقع قطع آب در زندان تعبیه شده که صرفا برای شست‌وشوی دست و صورت قابل استفاده است. زندانیانی که تمکن مالی دارند به ناچار با پرداخت هزینه‌های گزاف از فروشگاه زندان آب تهیه می‌کنند اما همه زندانی‌ها قدرت خرید از فروشگاه زندان را ندارند.»

محرومیت زندانیان محبوس در زندان قزلحصار کرج از دسترسی مداوم به آب و وجود مشکلات دیگر از جمله «شیوع ساس و شپش» در زندان‌های مختلف ایران، در سال‌های گذشته نیز گزارش شده است.

روز ۲۲ اردیبهشت امسال ضیا نبوی، فعال دانشجویی و زندانی سیاسی در نامه‌ای از زندان اوین به شرح آزارهای روحی و جسمی ناشی از وجود حشره ساس در بند هشت این زندان پرداخت.

بیشتر بخوانید: ضیا نبوی: شکنجه با تحمل ساس هم بخشی از محکومیت ماست

با وجود اطلاع‌رسانی چندین زندانی سیاسی دیگر مبنی بر وجود ساس در زندان اوین، خبرگزاری قوه قضاییه جمهوری اسلامی روز ۲۴ اردیبهشت این موضوع را تکذیب کرد و بازداشتگاه اوین را «یکی از پاکیزه‌ترین و منظم‌ترین زندان‌های سطح کشور» خواند.

در ادامه مهدی محمودیان، زندانی سیاسی پیشین هم این موضوع را تایید کرد و خطاب به مسئولان جمهوری اسلامی نوشت: «این را هم تکذیب کنید تا فیلم‌های رژه ساس‌ها در زندان منتشر شود.»

محمودیان روز یک‌شنبه ۱۷ تیر با‌ اتهام «تبلیغ علیه نظام به دلیل بیان وجود حشره ساس در زندان» به صورت غیابی در دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد.

هرانا در پایان گزارش خود تاکید کرد زندان قزلحصار کرج با به خطر انداختن سلامتی و تامین نکردن نیازهای اولیه زندانیان، قوانین داخلی و بین‌المللی را نقض کرده است.

این کمپین تاکید کرد که پزشکیان همواره «حامی وفادار رژیم و رهبر آن، علی خامنه‌ای» بوده است.

کمپین برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران در بیانیه‌ای نوشت: «پزشکیان علی‌رغم اینکه از سوی رسانه‌های غربی به عنوان "اصلاح‌طلب" و "میانه‌رو" خوانده می‌شود، عمیقا در رژیم فعلی ریشه دوانده است.»

این سازمان غیردولتی حقوق بشری با اشاره به سمت‌های مختلف دولتی که پزشکیان پس از انقلاب سال ۵۷ بر عهده داشته و از حامیان سرسخت سپاه پاسداران بوده، تاکید کرد که سپاه پاسداران مسئول ۴۵ سال جنایات در ایران و سرکوب جنبش «زن، زندگی، آزادی» است.

در بیانیه این کمپین آمده است: «پزشکیان مدافع قوانین حجاب اجباری است که به سپاه پاسداران اجازه حمله، دستگیری، شکنجه و حتی قتل زنان را می‌دهد؛ مانند مهسا ژینا امینی، زن ۲۲ ساله‌ای که به دلیل مقررات حجاب در سال ۱۴۰۱ به وسیله گشت ارشاد کشته شد.»

این بیانیه تاکید کرد که پزشکیان آشکارا درباره نقش خود در «پاک‌سازی دانشگاه‌ها و بیمارستان‌ها پس از انقلاب» صحبت کرده و به عنوان نماینده مجلس، به قانون (امر به معروف و نهی از منکر) رای داده است.

این قانون به گشت ارشاد اجازه می‌دهد زنان معترض به حجاب اجباری که آن را رعایت نمی‌کنند، دستگیر کند.

پیش از این مصطفی کواکبیان، نماینده پزشکیان در کارزارهای انتخابات ریاست جمهوری با اشاره به مواضع این نامزد درباره حجاب اجباری گفت پزشکیان با حجاب مخالفتی ندارد و «هر جا می‌رود با دخترش می‌رود که کاملا محجبه است و حرف ما این است که حجاب با باتوم و زور جواب نمی‌دهد».

مرتضی مطیعی، نماینده خامنه‌ای در سمنان نیز با تاکید بر حجاب اجباری و نوع پوشش خانواده پزشکیان گفت: «مایه مباهات است که رییس‌جمهوری منتخب به ارزش‌های اسلامی پای‌بند است.»

کمپین برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران با اشاره به زندانیان سیاسی در کشور، از افراد، سازمان‌ها و نمایندگان پارلمان‌ها خواست به حمایت خود از مبارزه مردم ایران «علیه رژیم وحشی» ادامه دهند.

این سازمان نوشت: «ما خواهان افزایش فشار بر دولت ایران برای آزادی همه زندانیان سیاسی و توقف اعدام‌ها هستیم.»

دوشنبه گذشته، جاوید رحمان، گزارش‌گر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال گفت که به دلیل «ایرادات سیستماتیک در سیستم قضایی جمهوری اسلامی، بعید است تغییر در ریاست‌جمهوری وضعیت حقوق بشر کشور را بهبود بخشد».

رحمان در مصاحبه‌ای با مهسا مرتضوی از ایران‌اینترنشنال در تورنتو کانادا گفت از زمان وقوع انقلاب در ایران، «مسائل سیستماتیک خاصی» وجود دارد: «در چارچوب قانون اساسی، همه قوا در ولی فقیه متمرکز شده و همین باعث عدم وجود قوه قضاییه مستقلی شده که در آن حقوق مردم رعایت شود.»

این گزارش‌گر سازمان ملل متحد با تاکید بر اینکه مردم ایران باید حق حاکمیت دموکراتیک را که در ۴۵ سال گذشته وجود نداشته به دست بیاورند، گفت: «نیاز به اصلاح در چارچوب قانون اساسی وجود دارد.»

روزنامه شرق روز پنج شنبه ۲۱ تیر در گزارشی به دلایل کمبود و ناترازی انرژی در کشور پرداخت و در گفت‌وگو با کارشناسان، راه‌حل را «بهینه‌سازی» خواند.

آرش نجفی، رییس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی به این روزنامه گفت نه دولت حسن روحانی و نه ابراهیم رئیسی، از تولیدکنندگان برق حمایتی نکردند و به همین دلیل، بسیاری از سرمایه‌گذاران از صنعت برق خارج شدند.

به گفته نجفی، این سرمایه‌گذاران سرمایه‌هایشان را به صنایع دیگر بردند یا از کشور خارج کردند.

او در ادامه گفت: «دلیل این بود که دولت به‌موقع با تولیدکنندگان برق تسویه‌حساب نکرد و قیمت خرید برق تضمینی را اصلاح نکرد.»

به گفته نجفی، تولید برق در‌ حدی در تنگناست که نمی‌توان از نیروگاه‌های برقابی به‌طور کامل بهره‌برداری کرد چون کشور در شهریور و ابتدای پاییز با کمبود آب مواجه می‌شود.

او با تاکید بر اینکه وزارت نیرو باید از کاسبی و بنگاه‌داری دست بردارد، گفت: «الان مشخص نیست شرکت‌های برق با پول ناشی از فروش برق چه می‌کنند؟»

تعطیلی استان‌ها در روز پنج‌شنبه

اصفهان، البرز، بوشهر، چهارمحال و بختیاری، خراسان جنوبی، خوزستان، زنجان، سمنان، سیستان و بلوچستان، قزوین، قم، کرمان، لرستان، مرکزی و یزد ۱۵ استانی هستند که اداراتشان به دلیل کمبود برق تعطیل شد.

صبح روز چهارشنبه رسانه‌های ایران تنها از تعطیلی ادارات ۹ استان نام برده و گفته بودند در برخی دیگر از استان‌ها مانند ایلام، فقط ساعت کاری ادارات کاهش خواهد یافت.

نگرانی از خاموشی سراسری و قطع برنامه‌ریزی شده برق موجب شد دستگاه‌های اجرایی دو استان خراسان جنوبی و یزد «پنج‌شنبه‌های هر هفته تا نیمه شهریور» تعطیل اعلام شوند.

100%

در خوزستان با وجود تداوم دمای هوای ۵۰ درجه و بالاتر، تنها روز شنبه تعطیل اعلام شده است.

این استان اکنون در وضعیت هشدار قرمز هواشناسی برای دو روز متوالی چهارشنبه و پنج‌شنبه قرار دارد.

امسال هوای خوزستان خیلی زود و از نهم خرداد به شدت گرم شد اما با وجود دمای بالای ۴۹ و ۵۰ درجه در شهرهای مختلف این استان، تنها روز چهارشنبه ۳۰ خرداد، اداره‌ها دورکار اعلام شدند.

شرکت توزیع برق تهران روز چهارشنبه ۲۰ تیر اعلام کرد به دنبال افزایش کم‌سابقه دمای هوا، میزان مصرف برق در کشور افزایش بسیار زیادی پیدا کرده و به مرز هشدار نزدیک شده است.

این هشدار در شرایطی صادر شد که بر اساس گزارش‌های هواشناسی، روند افزایش نسبی دما در برخی مناطق جنوب غرب و غرب ایران تا پایان هفته ادامه‌ خواهد داشت.

قطع برق صنایع و مشترکان خانگی

هر سال با افزایش دمای هوا در ایران، ناترازی انرژی و قطع برق صنایع و بخش خانگی رخ می‌دهد.

بر اساس گزارش خبرآنلاین، قطع برق در برخی مناطق مرکزی تهران در تابستان امسال به چهار ساعت رسیده است؛ در حالی‌ که در سال‌های گذشته هم‌زمان با شروع فصل گرم سال، حداکثر زمان قطع برق دو ساعت بود.

خبرگزاری ایلنا به تازگی گزارش داد برق کارخانه خودروسازی سایپا در روز دوشنبه ۱۸ تیر دست‌کم پنج ساعت قطع بود و این موضوع «باعث ایجاد مشکلات جدی در روند تولید شد و کارگران ساعت‌ها بیکار و بلاتکلیف بودند».

این کارخانه در «جاده مخصوص» در حوالی تهران واقع شده که محل استقرار بسیاری از صنایع و کارخانه‌های باسابقه و قدیمی است.

روزنامه دنیای اقتصاد روز چهارشنبه ۲۰ تیر در گزارشی به خسارات «خاموشی اجباری» و اعتراض برخی صنعتگران پرداخت و نوشت بحران ناترازی برق «از مرحله هشدار در رسانه‌ها به مرحله پیامک به شهروندان» رسیده است.

اشاره این گزارش به ارسال پیامکی با عنوان «هشدار سطح دو برق» برای برخی مشترکان است که پس از اظهار نگرانی شهروندان، شرکت توانیر اعلام کرد هیچ برنامه‌ای برای «خاموشی خانگی» وجود ندارد.

به گفته این روزنامه، در سال‌های اخیر تامین برق واحدهای تولیدی و صنعتی در فصل تابستان با چالش‌های روزافزون مواجه بوده است و فعالان بخش خصوصی اعتقاد دارند هر گونه اختلال در این امر، پیامدهای نگران‌کننده اقتصادی از جمله «آسیب به پیوستگی تولید» را به دنبال دارد.

دنیای اقتصاد تاکید کرد حل مشکل قطع برق صنایع در حوزه اختیار وزارت نیرو نیست و «نهادهای امنیتی کنترل این بخش را برعهده دارند».

با وجود این نگرانی‌ها، عباس جبالبارزی، نایب رییس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی ایران گفت قطع یک‌روزه برق شهرک‌های صنعتی کشور در بازه ۱۵ خرداد تا ۱۵ شهریور مانند سال‌های اخیر «حتمی» است و ممکن است به روز دوم هم کشیده شود.

اواسط مرداد سال گذشته هاشم اورعی، رییس اتحادیه انجمن‌های انرژی ایران، دولت را مقصر اصلی بحران برق دانست و هشدار داد با سیاست‌های کلی مدیریت مصرف انرژی و قوانین حاکم در این حوزه، وضع هر سال بدتر از سال قبل خواهد شد.

سال گذشته شماری از کارشناسان، توقف سرمایه‌گذاری در صنعت برق را به دلیل قیمت‌گذاری دولتی و تحریم، عامل اصلی ناترازی ۱۰ هزار مگاواتی برق در ایران اعلام کردند.

به گفته آنان این ناترازی انرژی، با قطع و اعمال محدودیت برق واحدهای تولیدی به دیگر بخش‌های اقتصاد نیز آسیب می‌رساند.

طبق اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال، ۸۵ زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین از ساعت ۱۱ شب چهارشنبه ۲۰ تیر ماه در اعتراض به صدور «حکم ناعادلانه» اعدام شریفه محمدی و در همراهی با کمپین حمایت از او، اعتصاب غذا کردند.

۳۰ نفر از این زندانیان سیاسی در بند زنان، ۳۰ نفر در بند هشت و ۲۵ تن دیگر در بند چهار اوین هستند.

این زندانیان اعلام کردند تا ساعت ۱۱ شب پنج‌شنبه ۲۱ تیر به اعتصاب غذای خود ادامه خواهند داد.

آن‌ها پیش‌ از این، از دیگر زندانیان و عموم مردم خواسته بودند در این حرکت اعتراضی با آنان همراه شوند.

شریفه محمدی، فعال کارگری محبوس در زندان لاکان رشت روز چهاردهم تیر امسال با حکم شعبه اول دادگاه انقلاب این شهر به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شد.

قاضی برای انتساب این اتهام به محمدی، به مخالفت‌های او با اعدام در جمهوری اسلامی و گزارش وزارت اطلاعات مبنی بر عضویتش در «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری» استناد کرد.

داود رضوی، حسن سعیدی و رضا شهابی، اعضای زندانی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کنند، با صدور بیانیه‌ای حکم اعدام شریفه محمدی را محکوم کردند.

آنان اعلام کردند: «هیچ کارگر و انسان شرافتمندی در کشور یافت نمی‌شود که این حکم ظالمانه را حیرت‌آور، جنون‌آمیز و غیرقابل قبول نداند.»

به گفته آن‌ها، محمدی هیچ جرمی مرتکب نشده و «عضویت سابق او در کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری»، جرم محسوب نمی‌شود.

این سه فعال کارگری زندانی تاکید کردند «اتهام واهی بغی» و «حکم بی‌شرمانه اعدام» علیه او باید فوری و بدون قید و شرط لغو‌ شود.

صدور حکم اعدام برای محمدی با واکنش گسترده فعالان کارگری، مدنی و سیاسی و شماری از تشکل‌های مستقل صنفی مواجه شده است.

روز سه‌شنبه ۱۹ تیر ماه به دنبال دعوت «کمپین دفاع از شریفه محمدی» کاربران رسانه‌های اجتماعی با هشتگ‌های «آزادی شریفه» و FreeSharifeh اعتراض خود را به حکم صادر شده برای محمدی اعلام کرده و خواستار آزادی بی قید و شرط این فعال کارگری شدند.

پیش از آن ۱۶ زن زندانی سیاسی محبوس در اوین، با انتشار نامه‌ای به کارزار دفاع از شریفه محمدی پیوستند و خواهان لغو این حکم شدند.

آن‌ها با تاکید بر اینکه محمدی پس از هفت ماه بازداشت موقت، تحمل شکنجه و بازجویی در بازداشتگاه‌های مختلف، «در سناریویی نخ‌نما و با اتهاماتی بی پایه و اساس» به اعدام محکوم شده، اعلام کردند در کنار او و دیگر زندانیانی ایستاده‌اند که با خطر مرگ مواجه‌اند.

وریشه مرادی و ریحانه انصاری‌نژاد، زندانیان سیاسی نیز در نامه‌هایی جداگانه صدور این حکم را ناعادلانه خوانده و تاکید کردند جرم محمدی «کارگر بودن و سالم زیستن» است.

سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه، گروه اتحاد بازنشستگان، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری و کارگران بازنشسته خوزستان، سندیکای کارگران شرکت واحد تهران، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان و جمعی از نواندیشان دینی نیز در بیانیه‌هایی جداگانه صدور این حکم را محکوم کردند.

در خارج از ایران نیز تجمعاتی در محکومیت حکم اعدام محمدی شکل گرفت و مهم‌ترین سندیکاهای کارگری ایتالیا در اعتراض به این حکم بیانیه‌‌ای صادر کردند.

محمدی روز ۱۴ آذر ۱۴۰۲ با اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» بازداشت و سپس با اتهام بغی مواجه شد.

بیش از یک ماه پس از بازداشت او و در روز ۲۳ دی‌‌ ۱۴۰۲، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان خبر داد محمدی به دست بازجوهای وزارت اطلاعات برای اعتراف اجباری علیه خود هدف ضرب و جرح قرار گرفته است.

جمهوری اسلامی از زمان روی کار آمدن همواره فعالان مدنی، کارگری و سیاسی منتقد حکومت را بازداشت، شکنجه و زندانی کرده است.

از آغاز خیزش سراسری ایرانیان علیه جمهوری اسلامی از شهریور ۱۴۰۱ تاکنون، سرکوب فعالان مدنی، صنفی، سیاسی و دیگر معترضان از سوی حکومت شدت گرفته است و کماکان ادامه دارد.