بهرهگیری از هورمونهای جنسی، راهکاری نوظهور برای درمان افسردگی
علیرغم تردیدها و سوءاستفادههای تجاری، شواهد از تاثیر مثبت هورمونهای جنسی بر بهبود افسردگی و اضطراب حکایت دارند.
علیرغم تردیدها و سوءاستفادههای تجاری، شواهد از تاثیر مثبت هورمونهای جنسی بر بهبود افسردگی و اضطراب حکایت دارند.
بحران سلامت روان یکی از جدیترین چالشهای جوامع مدرن به شمار میرود. اگرچه تجویز داروهای ضدافسردگی و ضداضطراب در کشورهای پیشرفته طی دهههای اخیر رشد چشمگیری داشته، اما این درمانها پاسخگوی نیاز همه بیماران نیستند.
به گزارش اکونومیست، حدود یکسوم افراد مبتلا به افسردگی شدید، گزارش کردهاند که داروها تاثیر چندانی بر بهبود وضعیت آنها ندارد.
هورموندرمانی بهعنوان گزینهای امیدبخش
در این شرایط، پزشکان به دنبال روشهای درمانی جایگزین هستند و یکی از زمینههای امیدبخش، هورموندرمانی است. این روش درمانی، بر افزایش سطح هورمونهای طبیعی بدن، بهویژه هورمونهای جنسی مانند استروژن، پروژسترون و تستوسترون، تمرکز دارد.
در حالی که هورموندرمانی جایگزین (HRT) بیشتر به عنوان درمانی برای علائم فیزیکی یائسگی (زمانی که سطح استروژن و پروژسترون زنان کاهش مییابد، مانند گر گرفتگی و تعریق شبانه) شناخته میشود، شواهد نشان میدهند که بازگرداندن سطح هورمونها میتواند علائم بسیاری از اختلالات مقاوم به درمان، از جمله افسردگی و اسکیزوفرنی را تسکین دهد.
مردان نیز میتوانند از این درمان بهرهمند میشوند
این درمان منحصر به زنان نیست. اگرچه مردان نوسانات هورمونی مشابه یائسگی را تجربه نمیکنند اما بسیاری از آنها، احتمالا یکسوم مردان مسن، سطح تستوسترون کمتر از حد طبیعی دارند.
شواهد رو به رشدی وجود دارد که نشان میدهند تجویز تستوسترون اضافی برای این مردان میتواند در درمان اختلالات خلقی نیز موثر باشد.
موانع و چالشهای پیش رو
با وجود پتانسیل درمانی، بسیاری از بیماران و حتی برخی پزشکان، نسبت به درمانهای هورمونی محتاط هستند.
نگرانیهای مفرط درباره افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان، هورموندرمانی جایگزین زنان را از اوایل قرن بیستویکم تحتالشعاع قرار داده است؛ بهطوری که اکنون، تنها حدود پنج درصد زنان یائسه در آمریکا از این درمان استفاده میکنند.
تجارت تستوسترون
در مورد مردان، چالش متفاوت است: افراد بیش از حد به این درمان علاقه نشان میدهند و بیشتر اهداف زیبایی را دنبال میکنند.
تستوسترون یک داروی قدرتمند تقویتکننده عملکرد محسوب میشود و در آمریکا صنعتی برای فروش این هورمون به مردان میانسال شکل گرفته است. این صنعت مملو از فروشندگان سودجو و اینفلوئنسرهای اینستاگرام است که تستوسترون را بهعنوان چشمه جوانی برای عضلهسازی، بازگرداندن میل جنسی و بهطور کلی جوانسازی معرفی میکنند.
لزوم نظارت و آگاهیرسانی
کارشناسان معتقدند برای حل مشکلات صنعت تستوسترون، تقویت نظارت، نقطه آغاز مناسبی است و کلینیکها باید موظف به آزمایش مراجعان و ارائه توضیحات شفاف درباره عوارض جانبی شوند.
در مورد زنان، آگاهیرسانی اهمیت کلیدی دارد، چرا که نگرانیهای مطرح شده درباره هورموندرمانی جایگزین، بیش از حد بزرگنمایی شده است؛ در حالی که این درمان مزایای دیگری نظیر کاهش خطر پوکی استخوان را نیز به همراه دارد.
درمانهای هورمونی باید از طریق آزمایشهای بالینی جامع ارزیابی شوند تا مشخص شود کدام بیماران بیشترین سود را از این روش میبرند.
با توجه به هزینه پایین درمانهای هورمونی، دستاوردهای حاصل در زمینه درمان اختلالات روانی و بیماریهای جسمی، میتواند فوقالعاده قابل توجه باشد و کاهش تردیدهای موجود و افزایش آگاهی عمومی، راه را برای بهرهمندی گستردهتر از این پتانسیل درمانی هموار میکند.
مقامهای جمهوری اسلامی تایید کردهاند که مونترلوس، دوچرخهسوار ۱۸ ساله، دارای تابعیت فرانسه و آلمان، در ایران بازداشت شده است.
او از اواسط ماه ژوئن در سفر جهانگردی خود با دوچرخه ناپدید شده بود.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، در گفتوگو با روزنامه فرانسوی لوموند، گفته است که این فرد به دلیل «ارتکاب جرم» بازداشت شده اما توضیحی درباره نوع جرم ارائه نداده است.
به گفته عراقچی، کاردار فرانسه در تهران با مونترلوس دیدار کرده و روند رسیدگی به پروندهاش «مطابق با قوانین» در ایران ادامه خواهد یافت.
هشدارها درباره «دیپلماسی گروگانگیری»
فرانسوا بایرو، نخستوزیر فرانسه، از مقامهای ایران خواسته است «بیگناهان را مورد آزار قرار ندهند» و در عین حال تاکید کرده که برای جلوگیری از پیچیده شدن پرونده، فعلا گفتوگو درباره آن ادامه نمییابد.
او بار دیگر هشدار دولت فرانسه را تکرار کرده و گفته است «سفر به ایران خطرناک است»؛ هشدارهایی که به گفته او، مونترلوس آنها را نادیده گرفت.
فرانسه و دیگر کشورهای غربی، جمهوری اسلامی را به اتخاذ «دیپلماسی گروگانگیری» متهم میکنند. شیوهای که به باور آنها، با هدف کسب امتیازهای سیاسی از جمله در زمینه لغو تحریمها یا مذاکرات هستهای، دنبال میشود.
در حال حاضر دو شهروند دیگر فرانسه نیز در ایران زندانی هستند: سیسیل کوهلر و ژاک پاریس که به اتهام جاسوسی برای اسرائیل بازداشت شدهاند و احتمال صدور حکم اعدام برایشان وجود دارد.
این دو در می ۲۰۲۲ و در پایان تعطیلات خود در ایران دستگیر شدند.
امانوئل مکرون، رییسجمهوری فرانسه، هفته گذشته هشدار داده بود که ادامه بازداشت این افراد ممکن است «با اقدامات تلافیجویانه» روبهرو شود.
موارد مشابه و واکنش آلمان
وزارت خارجه آلمان نیز در مورد خطر بازداشتهای خودسرانه در ایران هشدار داده و از شهروندانش خواسته است از سفر به آن خودداری کنند و اگر در ایران هستند، این کشور را ترک کنند.
همزمان، سازمان امدادرسانی «استِلپ» مستقر در شهر اشتوتگارت آلمان، اعلام کرد سرکان ارن، بنیانگذار این سازمان و شهروند ترکیه که در قالب یک ماموریت بشردوستانه به ایران سفر کرده است، قرار بوده هفتم تیرماه از این کشور خارج شود اما این خروج انجام نشده و ارتباط با او نیز قطع شده است.
اواخر ماه ژوئن، جمهوری اسلامی تایید کرده بود که یک دوچرخهسوار آلمانی دیگر را نیز به اتهام جاسوسی بازداشت کرده و بیش از یک سال در حبس نگه داشته است.
پیشتر ناهید تقوی، فعال حقوق زنان با تابعیت آلمانی-ایرانی، پس از تحمل چهار سال زندان از حکم ۱۰ سالهاش آزاد شد.
او که در شهر کلن آلمان زندگی میکرد، سال ۲۰۲۰ و هنگام سفر به ایران، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» بازداشت شده بود.
به گزارش دفتر دادستانی فدرال لسآنجلس، بهرام محمد استواری، ۶۶ ساله، ساکن تهران و سانتا مونیکا، بنیانگذار و مدیرعامل یک شرکت مهندسی مستقر در تهران بوده که از سال ۲۰۱۸ بهطور غیرقانونی اقدام به ارسال تجهیزات و قطعات الکترونیکی به ایران کرده است.
او پنجشنبه، ۱۹ تیر، هنگام ورود به خاک آمریکا در فرودگاه لسآنجلس بازداشت و همان روز در دادگاه فدرال این شهر حاضر شد.
استواری به یک فقره «توطئه برای نقض قانون اختیارات اقتصادی در شرایط اضطراری بینالمللی» (IEEPA) و سه فقره نقض مستقیم این قانون متهم شده است. دادستانها میگویند که او بدون دریافت مجوز قانونی از دولت آمریکا، قطعاتی را که صادرات آنها به ایران مشمول محدودیتهای شدید است، به این کشور ارسال کرده است.
طبق کیفرخواست منتشرشده، استواری در این فعالیتها از طریق دو شرکت پوششی مستقر در امارات متحده عربی اقدام کرده و با پنهانکاری هدف نهایی ارسال این کالاها را از فروشندگان آمریکایی و خارجی مخفی نگه داشته است.
او ادعا کرده بود که این شرکتهای اماراتی خریداران نهایی هستند، حال آنکه در واقع مقصد نهایی اقلام مذکور، شرکت مهندسی او در تهران بوده است.
بر اساس همین سند قضایی، اقلام ارسالشده شامل پردازندههای پیشرفته رایانهای، تجهیزات سیگنالدهی برای سامانههای ریلی، و سایر قطعات الکترونیکی پیچیده بودهاند که مشمول قوانین سختگیرانه صادراتی آمریکا بوده و بدون مجوز خاص، فروش و ارسال آنها به ایران ممنوع است. دادستانها تاکید کردهاند که استواری از وجود تحریمها آگاه بوده و عامدانه اقدام به نقض آنها کرده است.
استواری که در ماه مه ۲۰۲۰ موفق به دریافت اقامت دائم قانونی در ایالات متحده شده بود، پس از حضور در دادگاه فدرال در مرکز شهر لسآنجلس، اتهامات را رد کرد و به قید وثیقه یک میلیون و سیصد هزار دلاری آزاد شد. طبق اعلام دادگاه، تاریخ آغاز محاکمه رسمی او برای دوم سپتامبر تعیین شده است.
اگر هیات منصفه استواری را در هر یک از اتهامات گناهکار تشخیص دهد، او ممکن است به حداکثر ۲۰ سال زندان فدرال برای هر اتهام محکوم شود؛ حکمی که میتواند یکی از سنگینترین مجازاتها برای نقض تحریمهای ایالات متحده در سالهای اخیر تلقی شود.
پرونده استواری در حالی مطرح میشود که دولت آمریکا در سالهای گذشته بارها درباره تلاشهای جمهوری اسلامی برای دستیابی به فناوریهای پیشرفته، بهرغم تحریمها، هشدار داده و شماری از اتباع ایرانی یا ایرانیتبار را به اتهام دور زدن این تحریمها بازداشت و محاکمه کرده است.
در ماههای اخیر، با افزایش تنشها میان تهران و واشینگتن بر سر برنامه هستهای، مسئله اجرای سختگیرانه تحریمها بار دیگر به یکی از محورهای اصلی سیاست دولت آمریکا در قبال ایران تبدیل شده و پروندههایی نظیر آنچه اکنون برای بهرام استواری گشوده شده، در همین چارچوب قابل تحلیل است.
رسانه آمریکایی هیل در گزارشی تحلیلی با اشاره به ابهامها درباره میزان خسارت وارده به تاسیسات هستهای در ایران، از جمله مرکز غنیسازی فردو، مینویسد: «هیچ گزارش مستقلی از داخل ایران درباره شدت تخریب این سایتها منتشر نشده و واقعیت ماجرا ممکن است ماهها یا حتی سالها در هالهای از ابهام باقی بماند.»
در این گزارش آمده است: دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در توصیف این حملات از واژه «نابودسازی کامل» استفاده کرده، در حالی که منتقدان او میگویند برنامه هستهای حکومت ایران تنها چند ماه عقب افتاده است، دو روایت کاملا متضاد که بیشتر ریشه در سیاست دارند تا دادههای فنی.
با اینحال، یک بازیگر مهم احتمالا بیش از همه به جزئیات حملات اخیر واقف است: کره شمالی. کشوری که از دهه ۱۹۸۰ بهطور مستمر با حکومت ایران در حوزههای نظامی، موشکی و هستهای همکاری داشته است؛ از ارسال گلولههای توپ در دوران جنگ ایران و عراق گرفته تا ارائه فناوری ساخت موشکهای میانبرد و آموزش متخصصان.
هیل مینویسد: هیچ اطلاعی از شمار مشاوران کرهای حاضر در ایران هنگام حملات موسوم به «جنگ ۱۲روزه» وجود ندارد، اما تقریبا قطعی است که کیم جونگاون، رهبر کره شمالی، تصویری واقعگرایانه از آنچه در تاسیسات هستهای ایران رخ داده دریافت کرده است، بهویژه که بسیاری از موشکهایی که جمهوری اسلامی به سوی اسرائیل شلیک کرد، بر پایه طراحی کره شمالی بودند.
به گفته بروس بکتول، نویسنده و پژوهشگر ارتش کره شمالی، «صدها نفر هنوز در سایتهای موشکی ایران مشغول به کارند» و کره شمالی در صورت وقوع جنگ، نیروهایش را خارج نمیکند. بنابراین اگر قرار باشد حکومت ایران بار دیگر برنامههای خود را بازیابی کند، این کار با راهنمایی پیونگیانگ انجام خواهد شد.
در ادامه گزارش، هیل به نقل از دیوید ماکسول، سرهنگ بازنشسته آمریکایی مینویسد: «پیونگیانگ قطعا در تلاش است ارزیابی دقیقی از میزان تخریب تاسیسات ایران بهدست آورد. آنها میخواهند بدانند آیا بمبهای سنگرشکن آمریکایی واقعا توان نفوذ به تونلهای مستحکمشان را دارند یا خیر.»
این ارزیابیها ممکن است کره شمالی را به مقاومسازی بیشتر تاسیسات هستهایاش سوق دهد، یا حتی باعث شود پیونگیانگ تهدیدهایش علیه کره جنوبی را تعدیل کند تا از خشم نظامی آمریکا مصون بماند.
هیل میافزاید: «اگرچه پاسخ نظامی آمریکا به [حکومت] ایران چشمگیر بهنظر میرسید، اما در مقایسه با سطح حملهای که برای نابودی کامل زرادخانه هستهای کره شمالی نیاز است، بسیار محدود بوده است. [جمهوری اسلامی] ایران شاید در آستانه ساخت اولین کلاهک هستهایاش بوده، اما کره شمالی پیشتر چند ده بمب تولید کرده است.»
باوجود این واقعیت، حمله آمریکا و اسرائیل به خاک ایران میتواند پیام روشنی برای رهبر کره شمالی باشد. پیامی که نشان میدهد ارتش آمریکا از نظر تئوریک قادر است حملاتی دقیق و فلجکننده علیه هر دشمنی در منطقه اجرا کند.
با اینحال، نشانهای از تمایل واشینگتن برای حمله مستقیم به کره شمالی دیده نمیشود. هم ترامپ و هم لی جه-میونگ، رییسجمهوری جدید کره جنوبی، خواهان ازسرگیری گفتوگو با پیونگیانگ هستند. با این وجود، نمایش قدرت نظامی آمریکا در ایران میتواند انگیزهای برای کره شمالی باشد تا حداقل برای مدتی از افزایش تنشها خودداری کرده و به میز مذاکره بازگردد.
از سوی دیگر، همانطور که در هیل آمده، احتمال دارد کیم جونگاون مسیر عکس را در پیش گیرد: یعنی با تحکیم روابط با روسیه و چین، تاسیسات نظامی خود را بیش از گذشته مقاوم و مخفی کند، تا از دسترس بمبافکنهای بی۲ و موشکهای تاماهاوک در امان بماند.
در حالی که واقعیت آنچه در فردو و دیگر سایتهای ایران رخ داده همچنان نامشخص است، یک چیز روشن است: پیونگیانگ بهدقت در حال یادگیری از تجربه تهران است.
عون در بیانیهای که جمعه از سوی دفتر ریاستجمهوری لبنان منتشر شد، گفت: «صلح یعنی وضعیت بدون جنگ، و این همان چیزی است که در حال حاضر برای ما در لبنان اهمیت دارد.»
او افزود: «موضوع عادیسازی [روابط با اسرائیل] در سیاست خارجی کنونی لبنان جایی ندارد.»
این اظهارات رییسجمهوری لبنان در حالی مطرح میشود که دولت دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، در تلاش است تا توافقنامههای ابراهیم، که در سال ۲۰۲۰ امضا شدند و طی آن اسرائیل روابط خود با امارات متحده عربی و بحرین را عادیسازی کرد، گسترش دهد.
۱۳ تیر، دونالد ترامپ اعلام کرد با نابودی برنامه هستهای جمهوری اسلامی، زمینه برای پیوستن کشورهای بیشتری به «پیمان ابراهیم» فراهم شده است.
در آن زمان، گزارش شده بود سوریه و پس از آن لبنان از گزینههای اصلی برای پیوستن به این پیمان محسوب میشوند.
دو ماه پیش، احمد الشرع، رییسجمهوری سوریه، در جریان سفر به فرانسه اعلام کرد که کشورش در حال انجام مذاکرات غیرمستقیم با اسرائیل است تا فعالیتهای نظامی در امتداد مرزهای دو کشور کنترل شود.
پس از سرنگونی بشار اسد از قدرت در سال گذشته، گفتوگوها درباره صلح میان اسرائیل و سوریه افزایش یافته است.
اوایل اردیبهشت، اسعد حسن الشیبانی، وزیر امور خارجه دولت انتقالی سوریه، در اولین حضورش در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد تاکید کرد اقدامات حکومت بشار اسد «منطقه را بیثبات کرد» و سوریه کنونی تهدیدی برای هیچ کشوری از جمله اسرائیل نیست.
اظهارات ضمنی رییسجمهور لبنان درباره سلاح حزبالله
عون افزود که در آینده تنها دولت لبنان سلاح خواهد داشت و تصمیمگیری درباره ورود لبنان به جنگ، صرفا در اختیار دولت این کشور خواهد بود.
این بخش از اظهارات عون بهطور ضمنی به گروه شبهنظامی حزبالله اشاره دارد که طی جنگی ۱۴ماهه با اسرائیل درگیر بود و در جریان آن ضربههای سنگینی خورد و شماری از فرماندهان بلندپایه سیاسی و نظامیاش از جمله حسن نصرالله رهبر این گروه کشته شدند.
حزبالله اعلام کرده که حضور نظامی خود را از نزدیکی مرز با اسرائیل پایان داده، اما پیش از آنکه اسرائیل از پنج نقطه مرزی عقبنشینی کند و حملات هوایی تقریبا روزانه خود به لبنان را متوقف سازد، حاضر به خلع سلاح در باقی نقاط کشور نیست.
دوشنبه گذشته، تام باراک، فرستاده ایالات متحده، با رهبران لبنانی در بیروت دیدار و اعلام کرد که از پاسخ دولت لبنان به پیشنهاد خلع سلاح حزبالله رضایت دارد.
سلاحهای حزبالله یکی از اصلیترین نقاط اختلاف از زمان خروج اسرائیل از جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰ بودهاند. از آن زمان، حزبالله دو جنگ با اسرائیل داشته است؛ یکی در سال ۲۰۰۶، و دیگری که از یک روز پس از حمله حماس به جنوب اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد و به جنگ غزه انجامید.
جنگ حزبالله و اسرائیل که با میانجیگری ایالات متحده در پاییز گذشته به آتشبس انجامید، بیش از ۴۰۰۰ کشته در لبنان بر جا گذاشت و خسارتی معادل ۱۱ میلیارد دلار به بار آورد. در اسرائیل، ۱۲۷ نفر از جمله ۸۰ سرباز، در جریان جنگ کشته شدند.
