به گزارش اکسیوس، وزارت جنگ آمریکا اعلام کرده که محاصره دریایی در دریای عمان تاکنون نزدیک به ۵ میلیارد دلار از درآمدهای نفتی ایران را مسدود کرده و فشار کم‌سابقه‌ای بر تهران وارد آورده است.
بر اساس این گزارش، پنتاگون برآورد کرده که از زمان آغاز این محاصره در ۱۳ آوریل [۲۴ فروردین]، ده‌ها نفتکش حامل نفت ایران از حرکت بازمانده‌اند و بخش قابل توجهی از صادرات نفتی کشور مختل شده است. این محاصره که به‌عنوان اصلی‌ترین ابزار فشار دونالد ترامپ برای پیشبرد مذاکرات پایان جنگ مطرح است، در شرایطی اجرا می‌شود که گفت‌وگوها میان دو طرف به‌طور متناوب متوقف و ازسر گرفته می‌شود.
مقام‌های پنتاگون گفته‌اند که نیروهای آمریکایی تاکنون بیش از ۴۰ کشتی را که قصد عبور از این محاصره را داشته‌اند، منحرف کرده‌اند. در مجموع، ۳۱ نفتکش حامل حدود ۵۳ میلیون بشکه نفت ایران در خلیج فارس متوقف شده‌اند که ارزش آنها دست‌کم ۴.۸ میلیارد دلار برآورد می‌شود. همچنین دو کشتی نیز توسط آمریکا توقیف شده‌اند.
بحران ذخیره‌سازی و تغییر مسیر صادرات
اکسیوس می‌نویسد با نزدیک شدن ظرفیت مخازن ذخیره‌سازی زمینی ایران به سقف، تهران به استفاده از نفتکش‌های قدیمی به‌عنوان انبارهای شناور روی آورده است. در عین حال، برخی نفتکش‌ها برای اجتناب از رهگیری نیروهای آمریکایی، مسیرهای طولانی‌تر و پرهزینه‌تری را برای انتقال نفت - به‌ویژه به چین - انتخاب کرده‌اند.
در همین زمینه، سمیر مدنی گفته است یک نفتکش بزرگ ایرانی با نام «HUGE» با حرکت در امتداد سواحل پاکستان و هند توانسته خود را به تنگه مالاکا برساند؛ مسیری که معمولاً برای انتقال نفت به کشتی‌های دیگر در مسیر چین استفاده می‌شود.
احتمال «فرار بزرگ» نفتکش‌ها
به گفته مدنی، این احتمال وجود دارد که حکومت ایران در مقطعی تلاش کند با یک اقدام هماهنگ، نفتکش‌های خود را از محاصره خارج کند. او گفته است تهران ممکن است پس از انباشت بیشتر نفت در نزدیکی مرز پاکستان، دست به یک «فرار بزرگ» شبانه بزند.
جنگ اقتصادی در خلیج فارس
اکسیوس تاکید می‌کند که در این مرحله از درگیری، هر دو طرف از ابزار محاصره برای وارد کردن فشار اقتصادی استفاده می‌کنند. حکومت ایران با ایجاد اختلال در تنگه هرمز مسیر کشتی‌ها را محدود کرده و آمریکا نیز با مسدود کردن ورودی غربی خلیج عمان، صادرات نفت ایران را هدف قرار داده است.
هدف اصلی واشینگتن از این کارزار، رساندن حکومت ایران به سقف ظرفیت ذخیره‌سازی و در نهایت توقف تولید نفت است. به گفته گریگوری برو، جمهوری اسلامی ممکن است تنها چند هفته تا یک ماه با پر شدن کامل ظرفیت ذخیره‌سازی فاصله داشته باشد.
تاکید پنتاگون بر «تاثیر تعیین‌کننده»
جول والدز اعلام کرده که این محاصره «با تمام توان در حال اجراست» و تاثیر مورد نظر را ایجاد کرده است. او گفته است: «ما ضربه‌ای ویرانگر به توانایی حکومت ایران برای تامین مالی تروریسم و بی‌ثبات‌سازی منطقه وارد می‌کنیم و این فشار ادامه خواهد داشت.»
به گزارش اکسیوس، محاصره دریایی آمریکا اکنون به یکی از موثرترین ابزارهای فشار علیه حکومت ایران تبدیل شده و با محدود کردن صادرات نفت و افزایش فشار اقتصادی، می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در روند مذاکرات و آینده درگیری میان دو کشور ایفا کند.
