یک منبع آگاه به ایراناینترنشنال گفت که فرزانه قرهحسنلو، از زندانیان جنبش «زن، زندگی، آزادی» که سمت چپ بدنش دچار بیحسی کامل شده به دلیل محرومیت از مراقبتهای پزشکی از روز یکشنبه ۲۰ خرداد دست به اعتصاب غذا زده است.
این منبع نزدیک به پرونده قرهحسنلو به ایراناینترنشنال گفت که شرایط زندان وکیلآباد مشهد که محل حبس اوست، اسفناک است و با وجود درخواستهای این زندانی سیاسی برای ملاقات با پزشک، مراقبتهای پزشکی کافی دریافت نمیکند.
بر اساس این گزارش، کادر پزشکی این زندان، بدون انجام هیچ گونه معاینهای، فقط داروهای مسکن تجویز کردهاند و فرزانه قرهحسنلو از مشاوره پزشکی خارج از زندان محروم است.
در روز ۱۲ آبان ۱۴۰۱، به دنبال برگزاری مراسم چهلم حدیث نجفی و پارسا رضادوست، از کشتهشدگان خیزش انقلابی، ۱۶ نفر از جمله حمید قرهحسنلو، متخصص رادیولوژی و همسرش فرزانه قرهحسنلو، تکنیسین آزمایشگاه، به اتهام کشتن یک نیروی بسیجی به نام روحالله عجمیان بازداشت شدند.
حمید قرهحسنلو که پیش از این به اعدام محکوم شده بود، در این دادگاه بیشترین مدت حبس را گرفت و به ۱۵ سال زندان و «نفی بلد» محکوم شد. او در حال سپری کردن دوره حبس خود در زندان شهر یزد است.
فرزانه قرهحسنلو نیز به پنج سال زندان محکوم شد و همچون همسرش، علاوه بر زندان به «تبعید» هم محکوم است و بر اساس حکم دادگاه دوران حبس خود را در زندان مشهد سپری میکند.
این دو هر گونه نقش داشتن در قتل این بسیجی را رد کردهاند. خانواده حمید و فرزانه قرهحسنلو با انتشار متنی با عنوان «رنجنامه قرهحسنلوها» به حکم زندان و تبعید این زن و شوهر پزشک اعتراض کردند.
آنها به شکنجههای حمید قرهحسنلو زیر بازجویی اشاره کردند و با تاکید بر بیگناهی این زوج نوشتند: «به کدامین گناه نکرده باید مجازات شویم؟»
محمدمهدی کرمی و محمد حسینی برای همین پرونده در ۱۷ دی ماه سال ۱۴۰۱ اعدام شدند.
محاکمه این دو بسیار عجولانه برگزار شد و فعالان حقوق بشر روند محاکمه آنان و سپس اعدامشان را شدیدا محکوم کردند.
منبع آگاه همچنین با ابراز نگرانی از وضعیت دیگر زندانیان سیاسی از جمله فاطمه سپهری، تاکید کرد که آنها از غذای کافی محروم هستند و این امر منجر به ضعف و سوءتغذیه محسوس در آنان شده است.
فاطمه سپهری که پس از اعتراضات سراسری در زندان به سر میبرد، چندین عمل جراحی از جمله جراحی قلب باز انجام داده، اما همچنان در زندان به سر میبرد.
در فروردینماه، محسن بیات، وکیل فرزانه قرهحسنلو، به روزنامه شرق گفت که موکلش به دلیل ارسال پیام صوتی برای تبریک سال نو به مدت دو هفته از تماس تلفنی و سه ماه از ملاقات محروم شد.
فرزانه قرهحسنلو در این پیام ضمن اشاره به یک سال و نیم دوری از فرزندانش، عید نوروز را به «تمام کسانی که چه در داخل مرزهای سرزمین ایران و خارج از مرزها در مدت اسارت ما همواره در کنار ما بودند و هیچگاه حمایت خود را از ما دریغ نکردند» تبریک گفت.
در رنجنامهای که منتشر شد، همچنین به شکنجه حمید قرهحسنلو هنگام بازجویی و آسیبهای ناشی از آن اشاره شد: «حمید گفته سرش را در شب اول بازجویی بر زمین کوبیدند و بر اثر ضرباتی که به زجاجیه چشمش وارد شده برای همیشه بخشی از بیناییاش را از دست داده است.»
پس از آن که رسانههای دولتی اعترافات اجباری زوج قرهحسنلو را پخش کردند، گزارش شد که آثار شکنجه روی بدن هر دو زندانی سیاسی دیده شد.
حمید ابتدا به اعدام و همسرش فرزانه به بیست و پنج سال زندان محکوم شد. این مجازاتها به دلیل اعتراض قابل توجه کاربران رسانههای اجتماعی، فشار بینالمللی و فقدان شواهد ارائهشده، در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی کاهش یافت.
پیشتر بیش از ۱۱۰۰ پزشک از سراسر ایران، از جمله استادان دانشگاه علوم پزشکی تهران، خواستار آزادی حمید و فرزانه قرهحسنلو شدند.
این دو از اعضای اقلیت دراویش گنابادی هستند که تحت تعقیب و آزار حکومت قرار دارند وبه دلیل مشارکت در فعالیتهای خیریه، از جمله ساختن مدارس برای کودکان محروم، به خوبی شناختهشده هستند.
کمیسیون آزادی مذهبی بینالمللی ایالات متحده گزارش داده که این زوج به اتهامهای مذهبی مرتبط با عقاید صوفیانه خود زندانی شدهاند، در حالی که «مقامها به دروغ، قرهحسنلو را به دست داشتن در قتل یک نیروی شبهنظامی خود متهم کردند».
